 ARTIKELEN
 Speciale promoties
 Skrill/Moneybookers20% van je geld terug bij je eerste storting, exclusief bij Poker.be. Maak nu een account aan >>  |
Kid Poker: word eens volwassen!
  Na mijn eerste contact met poker een zestal jaar geleden, surfte ik de dag erna het internet af op zoek naar meer informatie over dat toch wel enorm intrigerende spelletje. Ik stootte vrij snel op YouTube en de toen enorm populaire hand tijdens High Stakes Poker seizoen twee, waar Daniel Negreanu met zijn full house tegen de quads van Gus Hansen loopt. Het was fascinerend voor mij om zien hoe Negreanu toch nog bijna de fold maakte. Dit was het begin van een adoratie van het pokervermogen van de Canadees. Een gevoel dat echter een tijd geleden een hoogtepunt bereikte, en dat sinds die tijd in dalende lijn loopt. Ergernis is momenteel zelfs al het woord. Mijn haat-liefdeverhouding met Kid Poker.Door Thomas Vanbrabant Eerst en vooral: mijn respect voor Negreanu is enorm. Hij heeft $14.9 miljoen in toernooi winnings, is eigenaar van vier World Series of Poker bracelets, heeft twee World Poker Tour titels en dozijnen ereplaatsen. Op televisie liet hij meermaals reads zien die ik nog bijna geen enkele pro ooit zag maken. Na een zes-bet shove iemand op azen zet is niet zó moeilijk, maar op de simpele flop terecht zeggen dat hij exact koning-negen vasthoudt wel.
Negreanu is één van de bekendste koppen in de pokerwereld en een perfecte ambassadeur voor het spelletje. De Canadees vindt het ook niet erg. Hij geeft steeds zijn mening over alles, is rechtuit, eerlijk en openhartig. Dit is zeer interessant om een inzicht te krijgen in hoe deze pro’s denken over poker, geld en relaties, maar kan langs de andere kant ook storend worden. En dat heb ik ondervonden.
Eerst en vooral: Negreanu is een klein kind. Dat iemand met zo een drukke agenda een assistente neemt, is niet erg. Viktor ‘Isildur1’ Blom heeft er zelfs tegenwoordig één die zorgt dat hij niet te veel geld in één keer verspeelt online. Toch is het voor iemand van 37 jaar raar dat iemand anders elke dag voor jou kookt, alles opzoekt en regelt. Alles. Negreanu was al eens getrouwd (met Lori Lin Weber) en had ook al meerdere relaties met onder meer bekende gezichtjes Evelyn Ng, Amanda Leatherman en de Hongaarse Miss Earth van 2008 Krisztina Polgár. Toch lijkt samenleven met iemand met geen besef van geld en veel aspecten van de samenleving me moeilijk. Toen hij voor zijn SuperStar Showdown met Blom een nieuw scherm ging kopen, had hij zowat $10.000 cash bij omdat hij geen benul had wat zoiets kost. $10.000!
Dit brengt me bij mijn tweede puntje: Negreanu treedt graag op als ambassadeur van poker en het gezicht van PokerStars. Hij wil de naam van het spelletje wereldwijd promoten. Vaak objectief, maar ook met een groot, en contractueel te begrijpen, ‘alles van PokerStars is super’-verhaal. Met zijn zeer open manier van communiceren komt uiteraard mee dat iedereen heel veel over je weet. En hier wordt het moeilijk. Negreanu heeft een enorm sterk toernooiresumé, maar kan tegenwoordig niet al te goed meer mee met de jonge cash game pro’s. Dit stoorde hem, dus investeerde hij veel tijd (en geld) om online zijn schade in te halen. Hij werd beter, maar tegen een stevige prijs. Onder andere in The Big Game en High Stakes Poker was Negreanu regelmatig duidelijk de mindere van zijn tegenstanders. Zijn antwoord? Er een hoop geld tegen gooien. En als ambassadeur van poker is ‘You probably got it, but I call anyway whatever’ zeggen niet echt een mooi voorbeeld voor je enkele tienduizenden dollars in een pot duwt. De spelers zitten vaak met tien jaar loon voor een normale burger voor zich. Toch iets waar iemand als hij rekening mee mag houden.
Baller zijn is niet erg in de pokerwereld. Allen Bari of Haralabos Voulgaris zijn twee van mijn favoriete pro’s en zij breken zowat iedereen af recht in hun gezicht. Negreanu gaat deze rol echter niet af. Het botst met de rest van zijn boodschap, net als het gooien met geld. Van Phil Ivey en Patrik Antonius stoort mij dit niet aangezien zij altijd zo zijn geweest en er niet mee te koop lopen. Negreanu kijkt de laatste jaren dan weer enorm op naar zijn mede Team PokerStars pro Jason Mercier, die op korte tijd uitgroeide van jonkie die een European Poker Tour titel won in San Remo tot iemand die enkel Chinese Poker met je wil spelen voor een bedrag dat zelfs de aandacht van Ivey trekt. Mercier zijn benul van geld is enorm afgenomen, en Negreanu gaat er heel graag in mee. Zeker op Twitter. Voor één van de gezichten van poker en iemand van 37 jaar toch een raar beeld voor mij.
Tevens is Negreanu enorm mediageil. Een beetje té zelfs. Tijdens shows als The Big Game en Poker After Dark vindt hij zijn vaak onbenullige mening altijd zo interessant dat hij ze moet komen delen. Ook op Twitter is het steeds meer eigen adoratie dan leuke weetjes. Gelukkig is zijn golf-golf-golf-fase momenteel even voorbij, maar binnenkort zullen we weer elke slag die hij slaat online kunnen volgen. Met zijn bekende kop maakte Kid Poker onder meer een korte opwachting in de film X-Men Origins: Wolverine en speelde hij mee in de Waking Up In Vegas videoclip van Katy Perry. Knap voor uiteindelijk een professionele gokker, maar hij vindt toch wel elke ingeving relevant genoeg om met ons te delen. Vroeger waren dit vaak interessante blogs of coole reality vlogs tijdens de WSOP, nu is het vaker geklaag, vegetariër-gedoe en opscheppen over geld. ‘Whatever’.
En dan heb je nog de zagenvent-Negreanu. Hij heeft altijd zijn mening over alles, maar de laatste jaren heeft dit toch een eerder storend hoogtepunt bereikt. Een inconsistent ook. Elke toernooistructuur beschrijft hij van begin tot einde, met commentaar als er een 1.000-2.000 level komt en geen 900-1.800 level na 700-1.400. De ante’s moeten beter hier, de chipcounts daar, de rulings zijn slecht. Maar als hij tijdens de Aussie Millions van dit jaar AUS$250.000 kan betalen voor een Super High Roller die, naar zijn eigen woorden, eigenlijk een Turbo Sit and Go is met time buttons, dan is het geen probleem. Bovendien moet hier zijn afkeer van Annie Duke worden vernoemd. Hij kan ze niet uitstaan, dat weten we al langer. Toch laat Negreanu geen kans onbenut om haar nog even door het slijk te halen. Zo ook met de Epic Poker League, die hij niet speelt en daar allerlei redenen voor aanbrengt die uiteindelijk allemaal als doel hebben Duke af te breken. Toch ook een beetje kinderlijk voor één van de gezichten van poker en iemand van 37 jaar.
Daniel Negreanu is samen met Phil Ivey, Doyle Brunson en Phil Hellmuth het symbool van poker. Een mooie titel, maar één die ook veel verwachtingen met zich meebrengt. Ivey kan het niet echt schelen en hij mijdt de media zoveel mogelijk, Hellmuth doet het tegenovergestelde en Brunson is altijd klassevol. Kid Poker past een beetje naast Hellmuth en kickt ook op de media-aandacht, maar mag hier soms toch iets slimmer in zijn wat mij betreft. Het kindje diep vanbinnen haalt het nog iets te vaak van de verstandige marketingmachine die hij is of zou moeten zijn.
Als ik mocht kiezen, won ik het liefst ...
 Het is niet makkelijk plannen voor een pokerspeler. De toernooikalender staat zo vol, dat er elke dag wel ergens een aantrekkelijk event geprogrammeerd staat. Van WPT’s tot EPT’s, van APPT’s tot LAPT’s ... keuze genoeg! Met de steeds sterker wordende spelersvelden is het voor pro’s ook niet meer vanzelfsprekend voortdurend knappe prestaties te leveren. Selectie is dus belangrijk, zowel op basis van buy-in, pokervariant, sterkte van het veld, grootte van het veld, enzoverder. Maar mocht je nu mogen kiezen, welk event won je dan het liefst?Door Thomas Vanbrabant Voor dit artikel wil ik een lijst samenstellen van de voor mij vijf meest prestigieuze pokerevents van het jaar. Geld is hierbij belangrijk. De meeste pro’s antwoorden dit meteen als ze moesten kiezen tussen cash of een bracelet in een World Series of Poker toernooi. Zelfs met de eer en geschiedenis die bij zo een gouden armband hoort. Toch is er volgens mij nog een gradatie en is niet sowieso het toernooi met de grootste pay-out hetgeen met het meeste glans. Andere factoren spelen ook mee.
De High Rollers zijn enorm populair tegenwoordig. Naast een $100.000 buy-in tijdens het PokerStars Caribbean Adventure en de Aussie Millions en ook een $250.000 Super High Roller tijdens deze laatste, plant het Bellagio casino in Las Vegas ook jaarlijks wel één of twee dergelijke events. Met ook een tiental $25.000 events en dit jaar het unieke $1 miljoen toernooi tijdens de WSOP, steek je al snel $2 miljoen in buy-in’s dit jaar. Dat goedmaken is geen makkelijke klus. Deze toernooien bevatten echter, net als uiteraard elk ander, een grote variance-factor. Het is niet omdat je één of twee dagen goed runt (deze events hebben niet altijd dé beste structuur, zeker niet de turbo-varianten in Australië) en een bom geld wint, dat je voor eeuwig respect hebt afgedwongen. Andere toernooien creëren dat volgens mij veel meer. Mijn top vijf:
1. World Series of Poker Main Event ($10.000)
Het is voorspelbaar en cliché, maar the big one blijft nummer één. Geen enkel toernooi krijgt meer aanzien, meer spelers, meer geld en meer aandacht dan het wereldkampioenschap. Vraag elke speler wat hij liefst zou winnen, en het is dit. Je kansen zijn klein met duizenden spelers, maar het toernooi doet er alles aan om skill zoveel mogelijk te laten meespelen. Je krijgt een mooie beginstack, levels van twee uur en de meest zachte structuur ter wereld. Het event duurt dan ook negen dagen, een eeuwigheid. Zonder geluk kom je er niet, maar het niveau van recente winnaars van het Main Event is tekenend. Naast miljoenen dollars, sponsorcontracten, aandacht en een bracelet, krijg je met winst ook je plaats in de geschiedenisboeken. Een logische nummer één.
2. World Series of Poker Poker Player’s Championship ($50.000)
Lijkt misschien ook een voorspelbare keuze, maar het PPC blijft onder pro’s één van de doelen van het jaar. Het veld brengt de beste spelers ter wereld samen in een mix van acht pokervarianten. Geen lucky shots hier, hoewel een dosis geluk uiteraard noodzakelijk blijft in een pokertoernooi. Dit is ook een event dat de spelers effectief geloven te kunnen winnen. Vraag Daniel Negreanu, Phil Ivey of Mike Matusow of ze het Main Event kunnen winnen en ze antwoorden met een glimlach. Over het PPC zeggen ze sowieso “ja, als de kaarten niet tegenwerken”. De erelijst bevat enkel spelers die veel respect genieten bij de andere groten. De Series blijft het hoogtepunt van het pokerjaar en ze brengt alle specialisten samen. Dit is hun toernooi.
3. World Series of Poker Europe Main Event (€10.000)
Een toernooi met minder geschiedenis dan de grote broer in Las Vegas, maar de Europese variant heeft op korte tijd bewezen steeds een verzameling van toppers aan de final table te krijgen. Het event biedt dezelfde sterke structuren aan, maar met meer pro’s en minder amateurs in het veld. Het aantal deelnemers lag dit jaar in Cannes dan wel hoger dan de jaren ervoor in Londen, opnieuw zaten de laatste paar tafels vol bekende gezichten net als de jaren ervoor. Bracelets lokken sowieso veel gemotiveerde toppers. Naast de twee hierboven, zien zij dit als derde grote affiche van het jaar. En zo zie ook ik het, geen event dat je even met geluk wint om dan te worden vergeten.
4. Epic Poker League Championship (Freeroll)
Het eerste niet-WSOP event op de lijst. Daarnaast is het ook het enige toernooi dat nog nooit heeft plaatsgevonden en dat ten slotte ook nog eens gratis is om mee te doen. Als je je kwalificeert natuurlijk. Eerst moet je al een Epic Poker League pas verdienen op basis van je toernooiresultaten de voorbije jaren, en daarna moet je bij de 27 grootste cashers zijn in de eerste vier EPL Main Events. Geen makkelijke opgave, aangezien deze de grootste namen samenbrengen. Enkele spelers doen dan wel niet mee aan de EPL (Ivey door zijn sabbat, Negreanu omdat hij woordvoerster Annie Duke niet kan uitstaan en bijvoorbeeld Tom Dwan en Patrik Antonius omdat ze er blijkbaar gewoon geen zin in hadden), toch blijft het de crème de la crème van toernooispecialisten. In het EPL Championship mogen ze gratis spelen voor een prijzenpot van $1 miljoen, muziek in de oren voor een pokerspeler. Voeg daar een goede structuur en het televisieaspect aan toe, en de focus ligt in februari op het Palms Casino in Las Vegas.
5. World Poker Tour Championship ($25.000)
Dit event ligt wat in dezelfde lijn met De PokerStars European Poker Tour Grand Final, maar draagt toch mijn lichte voorkeur. Hierdoor zijn vier van mijn vijf events in Las Vegas. Hoewel Macau ondertussen met voorsprong de grootste gokstad ter wereld is, blijft de geschiedenis van Vegas onaantastbaar. Het WPT Championship trekt opnieuw de elite aan en biedt, in tegenstelling tot enkele andere stops op hun kalender, een mooie structuur aan. De lijst met ex-winnaars van het toernooi geeft het niveau mooi weer. Onder meer Tuan Le, Carlos Mortensen, Yevgeniy Timoshenko, David Williams en vorig jaar nog Scott Seiver wonnen de titel. Met alle respect voor de EPT Grand Final kampioenen, maar Glen Chorny, Nicolas Chouity en Ivan Freitez spreken toch iets minder tot de verbeelding. Daarnaast is er het geldaspect. In Europa speel je voor €1.5-1.8 miljoen met een uitschieter van €2.3 miljoen, in het Bellagio casino wachtte er al eens $3.97 miljoen op een nieuwe eigenaar.
Enkele toernooien haalden de lijst net niet. Eerst en vooral dus de EPT Grand Final, voor mij gevolgd door het PCA Main Event, de Partouche Poker Tour Grand Finale en het Aussie Millions Main Event. Opnieuw geen verrassende keuzes, maar de grote events hebben nu eenmaal hun naam gemaakt en aanzien gekregen. De PPT vond nog maar twee keer plaats, maar speelt met hun eigen November Nine variant en de stevige steun van Partouche toch direct mee. De Epic Poker League heeft voor mij als nieuwe speler op de markt toch meteen een sterke indruk gegeven en al een mooie naam gemaakt. Jammer aan de andere kant is het wegvallen van de North American Poker Tour na Black Friday. Hun stop in het Venetian Casino had veel potentieel en kende met Tom Marchese meteen een sterke winnaar. Ook het Mohegan Sun met indrukwekkende back-to-back winnaares Vanessa Selbst was een aantrekkelijke naam op de kalender.
Zoals je al merkt, er zijn jaarlijks veel grote toernooien wat uiteraard het winnen ervan minder speciaal maakt. Elke week neemt er wel ergens iemand $1 miljoen naar huis. De waarde neemt dan ook stilletjes af en verschuift van ‘ik heb een WSOP bracelet’ naar ‘ik heb nog steeds geen WSOP bracelet’. Less is more, kan hier beterschap bieden. Ten slotte ook even vernoemen dat dit uiteraard allemaal live toernooien zijn. Ook online vallen er mooie titels te verdienen en een overwinning in het PokerStars World Championship Of Online Poker komt zelden op basis van puur geluk. Reageren op dit artikel? De online pokerwereld 2.0 volgens Phil Galfond
 In zijn meest recente blog heeft pokerpro Phil Galfond de online pokerwereld grondig onder de loep genomen. Volgens hem zitten een aantal zaken flink verkeerd die op termijn het spelletje zeker niet ten goede zullen komen. Recreationele spelers worden opgejaagd door een legertje gespecialiseerde en goed voorziene professionals dat van poker pure business heeft gemaakt. Galfond stelt daarom een aantal ingrijpende veranderingen voor. Laten we hier eens kijken.Door Thomas Vanbrabant Ik ga niet alles wat Galfond zegt opnieuw herhalen. De Amerikaan verwoordt het zelf het meest uitgebreid en duidelijk in zijn blog, dus je begint best met die te lezen indien je dat nog niet deed. Zijn grootste frustratie is de manier waarop professionele grinders steeds verder gaan in het zoeken van een edge op hun opponenten. Doordat het niveau steeds stijgt en het aantal fishes afneemt, is het grote geld minder makkelijk te vinden. Allerlei trucs zijn dan ook stilaan regelmaat geworden, ten koste van een leuke online sfeer. Zijn blog werd vrijwel meteen positief onthaald door enkele andere grote namen zoals onder andere Daniel Negreanu en Lex Veldhuis, die hem gelijk geven. Galfond stelt in totaal een achttal zaken voor. In dit artikel zou ik me willen focussen op vier hiervan. De topics om een type Rush poker zoals vroeger op Full Tilt Poker te lanceren en het belonen van spelers die veel handjes spelen of een tafel starten, laat ik even in het midden. Net als de button-wars, wat ik persoonlijk triestig vind. Het eerste zou er naar verluidt sowieso al komen op PokerStars op korte termijn. De heads-up lobby - Galfond start zijn blog met een screen van de heads-up lobby op PokerStars. Het is een herkenbaar beeld met tientallen tafels met dezelfde (pro) speler die op sit-out zit te wachten op een fish. Tegen elkaar spelen deze regulars niet meer, aangezien de (mogelijke) edge te klein is. Hun actieloze bezetting van de tafels is dan ook storend, maar niet verboden. Galfond balanceert tussen twee oplossingen: een eindeloze hoeveelheid tafels zodat iedereen steeds kan spelen tegen wie hij wil. Dit leunt dicht aan bij het huidige. Of een King of the Hill, waarbij maar een beperkt aantal tafels beschikbaar is. Indien je niet wil spelen, word je in dit systeem van de tafel gegooid. Dit zorgt voor meer actie, maar minder kansen voor game selection. Dit laatste zou toch een recht moeten zijn voor professionele spelers. De discussies over dit onderwerp op onder meer pokerforum 2+2 steunen voor het King of the Hill-idee. Veel spelers opteren dat je maar aan een beperkt aantal tafels per limiet zou mogen zitten zolang je niet actief speelt. Dit lijkt geen slechte oplossing en bestrijdt overdreven bum-hunting. Anonieme tafels - Dit puntje neem ik samen met de screen name veranderingen. Pro’s spelen niet graag meer tegen bepaalde spelers als hun edge niet groot genoeg is. Anonieme tafels maken dit onmogelijk en zorgen er niet voor dat een online fish (bijvoorbeeld: vroeger op Full Tilt Guy Laliberté in No limit Hold’em of Gus Hansen lang in Pot limit Omaha) steeds gevolgd wordt en de tafel stopt als hij stopt of broke gaat. Een screen name die elke zoveel tijd verandert, geeft hetzelfde effect. Wel is dit iets makkelijker om volgen en kunnen railbirds elke maand op zoek gaan naar hun favoriete spelers. Want dat is het nadeel. Het railen wordt minder leuk, en collusion wordt moeilijker uit te sluiten. De controle valt namelijk grotendeels weg. Een voor Galfond bijkomend voordeel is hier ook dat online trackingsites hun waarde verliezen. Trackingsites en HUD’s
Dat brengt ons bij puntje drie. Het argument voor anonieme of wisselende screen names staaft Galfond mede door zijn afkeer van trackingsites. Ze maken het voor recreationele spelers nog moeilijker te genieten van poker. Hun verliezen worden online mooi opgelijst en voor pro’s is het mogelijk de volledige handgeschiedenis van zijn nieuwe tegenstander even te downloaden. De beschikbare middelen vergroten de kloof nog en minimaliseren opnieuw het echte pure pokerspel. De actie lijdt er sowieso onder. Een belangrijk tegenargument is hier wel dat dit soort sites al een boel cheatingschandalen aan de oppervlakte hebben gebracht. Om de communities toe te laten soms detective te spelen zoals ze in het verleden al vaak succesvol deden, blijven dit soort trackings wel noodzakelijk. HUD’s (Heads Up Display, programma’s als Hold’em Manager of PokerTracker die steeds statistieken over je tegenstanders presenteren) zijn een lichtjes ander verhaal, maar passen toch opnieuw in het pro-amateur verhaal. Een persoonlijke databank van handjes en statistieken aanleggen heeft veel weg van live poker waar je ook ervaring opbouwt en aan een levelspelletje begint. Wel geven ze pro’s met die programma’s een voordeel aangezien het hen in veel situaties een duwtje in de rug geeft of ze nu best folden, raisen of callen. Handig, zeker bij een hoger aantal tafels. Uiteraard is het argument er dat deze middelen beschikbaar zijn voor alle partijen. Net zoals iemand met een snellere pc, betere muis of een groter scherm ook een voordeel geniet, kan je een HUD gebruiken. Toch vraagt Galfond dit hulpmiddel overal te bannen en poker opnieuw meer puur en genietbaar te maken. Een optie die volgens mij cheaten en misbruik op termijn in de hand zal werken. Must move tafels - Ten slotte de must move tafels. Opnieuw aanleunend bij het bovenstaande, creëert een fish aan tafel vaak lange wachtlijsten om mee te spelen. De regulars wachten geduldig op hun kans een stukje van de taart mee te pikken. Vertrekt de amateur, dan hoeft het voor hen ook niet meer. Galfond zijn idee van must move tafels maakt dit niet langer mogelijk. Vanaf een aantal spelers wachten (bijvoorbeeld vier), worden zij verplicht samen aan een nieuwe tafel te zitten en te spelen. Desnoods met het in balans brengen tussen tafels. Willen ze niet? Dan vliegen ze ook van de wachtlijst. Zo kan je niet langer als een haai liggen cirkelen rond bepaalde spelers, maar zal je tot meer actie worden gedwongen op hogere stakes. Dit idee was zonder twijfel het sterkste van zijn blogpost en kon online op enorm veel steun rekenen. Sommige willen zelfs verder gaan zodat je je enkel voor een variant en limiet kan opgeven en je vervolgens random aan een tafel wordt geplaatst. Zo moet je tegen iedereen spelen, of niet. Het is een idee dat sterk aanleunt bij live poker waar hetzelfde concept wordt toegepast in een casino. Galfond heeft een interessante discussie geopend met zijn blog. PokerStars reageerde vrij snel en zei naar alle voorstellen objectief te zullen kijken. Belangrijk is wel te weten dat voor veel spelers poker ondertussen een echte bron van inkomsten is geworden en zij zich dus onderhouden mede door het toepassen van deze vaak minder ethische systemen. Sites zullen dus ongetwijfeld ook hiermee rekening houden vooraleer ze stevige hervormingen doorvoeren. Het laatste wat ze willen is uiteraard de veel-rake-betalende regulars afschrikken en naar andere sites sturen. De kern van Galfonds oproep blijft echter dat spelers hun fanatieke game selection moeten verbreden om het voor alle partijen op termijn leuk en ook leefbaar te houden. Reageren op dit artikel? Daniel Negreanu's doelen voor 2012
 Het is stilaan jaarlijkse traditie. In januari publiceert Team PokerStars pro Daniel Negreanu wat hij in het nieuwe jaar graag zou verwezenlijken. Telkens is hij ambitieus en zelden slaagt hij in zijn opzet. De nog steeds aanwezige honger van iemand met zijn palmares is aan te moedigen, maar uiteraard kunnen wij het niet laten toch eens objectief naar zijn lijstje te kijken.Door Thomas Vanbrabant Voor 2011 had de Canadees tien doelen. Volgens zijn eigen evaluatie scoorde hij hier een 3,5 op 10. Hij cashte voor meer dan $1 miljoen (Negreanu deed dit al de eerste week van het jaar door runner-up te eindigen in het $100.000 buy-in toernooi tijdens het PokerStars Caribbean Adventure, na Eugene Katchalov), haalde meer dan 60.000 VPP’s op PokerStars, won meer dan $250.000 in cash games op televisie en bleef ongeveer (het halve puntje) eerst op de All Time Money List van Hendon Mob. Dit laatste door het al dan niet meetellen van het $250.000 buy-in event op de Aussie Millions dat Erik Seidel won voor $2.5 miljoen. Zonder dit zou Negreanu nog eerste staan met een half miljoen dollar meer dan Seidel. Telt dat event mee? Qua spektakel zou ik zeggen ja, qua eigenlijke regeltjes eerder nee. Maar de List telt wel meer dubieuze toernooien (Poker After Dark, Invitationals, Satellites die meetellen als geld ...), dus het is wat het is.
Zo besluit ook Negreanu en voor 2012 ziet hij het opnieuw groots, hetzij soms iets meer realistisch. Laat ons de lijst eens doorlopen:
1. $1 miljoen winnen in toernooi winnings – Lijkt me een logisch doel voor iemand met zijn status. De buy-in’s van events swingen tegenwoordig de pan uit en met al een cash in het $100.000 event op de Bahama’s voor $250.900 is hij al over een kwart geslaagd. Op zijn programma staan ook nog de Aussie Millions met drie hoge buy-in events, een hoop World Poker Tour toernooien, EPT’s en de World Series of Poker met dit jaar het The Big One For One Drop $1 miljoen event. Ik verwacht dat Negreanu hier 1/1 scoort en over de $16 miljoen gaat all time.
2. Eerste worden op de All Time Money List – Dit is iets anders. Eerst en vooral staat Negreanu $2 miljoen achter op Seidel en zal deze laatste opnieuw alle grote toernooien spelen. Los van een grote cash in dat dure WSOP event, lijkt het mij moeilijk voor Negreanu om die plaats te veroveren. Langs de andere kant: Seidel stond ook ongeveer $6.5 miljoen lager begin 2011, dus alles kan uiteraard. Toch zie ik het niet gebeuren: 1/2.
3. Eerste worden op de WPT all time money list – Carlos Mortensen staat hier eerst met $6.4 miljoen, gevolgd door Negreanu met $5.5 miljoen en Tuan Le met $4.5 miljoen. Een achterstand van $900.000 dus hier, wat met een eerste prijs van vaak dik een miljoen niet onoverkomelijk is. Maar Negreanu speelt niet zoveel WPT’s meer als vroeger. Hij plant Bay 101, de Commerce serie en het Championship, maar daar meteen zo een bedrag scoren tegen Mortensen die waarschijnlijk meer stops zal aandoen, lijkt me niet simpel. Ik zeg neen: 1/3.
4. Een WSOP bracelet winnen – Vroeger zei Negreanu er altijd twee te willen binnenhalen, nu maakt hij er een meer realistische één bracelet van. Zijn laatste dateert van 2008 dus het is nog wel eens tijd dat de pro een nieuw juweel vergaart. Er één winnen, moet elk jaar het doel zijn van elke grote naam en ik zie het hem nog eens lukken: 2/4.
5. Een titel buiten het WSOP winnen – Hier telt alles mee, dus met het PCA $100.000 High Roller toernooi kwam Negreanu al dicht. Afhankelijk van zijn schema, moet ook dit lukken. Variance is de key factor in toernooipoker, maar met een mooi druk schema en, ruw geschat, ruim tachtig events in 2012, moet hij voor een extra win gaan. Met het niet spelen van de Epic Poker League laat hij jaarlijks wel wat zaken links liggen, maar Negreanu zei van iets meer side events en misschien zelfs hier en daar een WSOP Circuit event te zullen spelen. Ik zie hem slagen, zeker met zijn skills in de niet hold’em-toernooien: 3/5.
6. 11e plaats op de WSOP All Time Cash List – Met 51 cashes staat hij hier dertiende na Barry Greenstein en Miami John Cernuto. John Juanda staat tiende met 57, wat te veel is. Over beide andere spelers moet Negreanu kunnen springen. Zeker Greenstein speelt ook veel events, maar is nu ook geen WSOP specialist. Opnieuw een succes volgens mij: 4/6.
7. 31e plaats op de WSOP All Time Money List – Deze is moeilijker, aangezien de helft van de November Nine zich jaarlijks meteen hoog in deze ranking plaatst. Negreanu staat 34e met voor hem Antoine Saout, Scott Montgomery, Chris Ferguson en Ylon Schwartz. De eerste twee staan binnen $50.000 van de Canadees en voor Ferguson moet hij een half miljoen dollar meer cashen dan de wereldkampioen van 2000. Als deze opnieuw niets speelt, moet dat doenbaar zijn. De eerste prijzen van WSOP events zijn niet altijd zo hoog, maar een mooie prestatie in een $10.000 Championship behoort zeker tot de mogelijkheden: 5/7.
8. Een beter jaar hebben dan Jason Mercier – Een moeilijk te definiëren parameter, maar volgens Negreanu de maatstaf van succes. Mercier speelt alles, beat alles en schrijft jaarlijks een handvol events voor meer dan een handvol geld op zijn naam. Hoe Negreanu dit juist wil meten, is me onduidelijk. De uitdaging moet hem zeker en vast wel motiveren. Op het einde van het 2012 zie ik Mercier toch opnieuw ‘meer’ hebben gepresteerd dan Negreanu, hoewel dit discutabel kan zijn. Neen hier: 5/8.
9. Top-10 halen van CardPlayer en Bluff Player of the Year – Beide pokermagazines hebben een ander puntensysteem, maar veel spelen is de boodschap. Ben Lamb won CardPlayer POTY met eigenlijk enkel een ijzersterke Series, dus het kan van enkel hierdoor een mooie plaats te behalen. Naar het einde toe kan dit Negreanu zelfs motiveren nog enkele events meer te spelen, wat ook de rest van zijn doelstellingen kan helpen. Moet lukken: 6/9.
10. Zijn persoonlijke toernooiregels volgen – Deze omvatten niet drinken of uitgaan de avond voor een event om 100% gefocust te kunnen beginnen. Dit hangt volledig van hem af. Meestal slaagt hij er in, maar soms buigt Negreanu na een slechte run in events (bijvoorbeeld in Cannes tijdens de WSOPE). Een goed jaar zal dus normaal voor een mooie discipline zorgen. Momenteel slaagt de Team PokerStars pro al voor zes van de negen doelen, dus dit zal ook wel lukken: 7/10.
Volgens mij boekt Negreanu een mooie score dit jaar. Na 1 op 10 in 2010 en 3,5 vorig jaar, nu een mooie 7. Ik kijk er alvast naar uit en verwacht mooie dingen van één van de beste ambassadeurs die het pokerspelletje heeft. Reageren op dit artikel? De verwachtingen voor 2012
 De meeste van ons zijn nog amper bekomen van de champagne en overdosis lekker eten van Nieuwjaar, of het pokerjaar 2012 staat alweer voor de deur. Op de Bahama’s zijn ze tijdens het PokerStars Caribbean Adventure al aan het kaarten en ook online hebben onder meer Viktor ‘Isildur1’ Blom en Phil ‘MrSweets28’ Galfond al enkele mooie swings achter de rug. Tijd om vooruit te blikken en te speculeren over wat het nieuwe jaar ons zal brengen. Mijn voorspelling.Door Thomas Vanbrabant Online blijven de gevolgen van Black Friday, nu bijna een jaar geleden, voelbaar. Met Full Tilt Poker verdween de tweede grootste pokersite van het toneel en online poker was niet langer mogelijk in de VS. Sommige staten (Nevada, New Jersey) zijn daar nu in gevorderde onderhandelingen om het beperk terug te brengen, maar een nationale legalisering is nog niet voor morgen. Amerikaanse grinders zochten een nieuw onderkomen in onder andere Canada, Mexico of Europa en gaan daar opnieuw de confrontatie aan. PokerStars blijft de grootste en ook voor 2012 verwacht ik dat. De hoogste stakes zijn er wel 2.5x kleiner dan vroeger op Full Tilt, maar de grafiek van Isildur1 leert ons dat stevige swings ook daar mogelijk zijn. Naast de huidige spelersgroep waar ook Patrik Antonius (Fake Love888) en zelfs de online herrezen Phil Ivey (RaiseOnce) deel van uitmaken, verwacht ik er binnenkort bovendien Tom Dwan (vroegere nick: Hold_emNL), Gus Hansen en opnieuw Daniel Cates (w00ki3z) te zien. Het is nog onduidelijk wanneer, maar in 2012 zal ook het vernieuwde Full Tilt het levenslicht zien. De door Bernard Tapie gekochte site wordt nog omringd door mysterie, maar ik verwacht een bom. De overname kostte de Franse investeerder ruim $100 miljoen, dus een kleine relaunch lijkt me geen optie. Ik voorspel enorme promoties, hoge stakes en een grote aanwezigheid in het live circuit. Dit door het sponsoren van (nieuwe) toernooien zoals wellicht de International Stadiums Poker Tour, met televisieshows en als boegbeeld ... Phil Hellmuth. Hij is al ruim een jaar weg bij UB (RIP), is één van dé gezichten in de pokerwereld, is sterk in marketing en liet al enkele keren weten dicht bij een contract te staan. Hellmuth staat als Amerikaan dan wel iets verder van het doelpubliek van de site, maar samen met misschien een Patrik Antonius of Ilari Sahamies blijft hij aantrekkelijk. Ik zie een nieuwe concurrent voor PokerStars verschijnen, hoewel het uiteraard speculatie blijft. Hoe deze nieuwe site het in België zal doen moeten we ook afwachten. Enkel sites die een samenwerking hebben met een nationaal casino krijgen een vergunning, en het aantal mogelijke partners is dus beperkt. Ook in andere landen wordt de markt steeds moeilijk te bereiken met nieuwe regularisaties. Dit heeft voordelen, maar dreigt ook enorm veel professionele spelers weg te jagen richting aantrekkelijkere landen. Qua televisieshows blijft het mager. Toernooiverslagen als de World Poker Tour en de Epic Poker League blijven bestaan, maar de trend van live streams met hole cards breidt nog verder uit. Tijdens de World Series of Poker en bij andere grote events heeft deze succes, maar alle final tables met vaak onbekende namen urenlang volgen, blijft niet duren. High Stakes Poker komt niet terug, Poker After Dark evenmin. Het vernieuwde Full Tilt van Tapie lanceert volgens mij wel in Europa een nieuw cashgame concept. Een show met veel grote namen die er financieel voordeel bij hebben om te spelen. Iets wat we bij de EPL ook al zagen. Hellmuth trekt hier veel kijkcijfers. Op de toernooikalender verandert er niet veel. De WSOP blijft de grootste en de European Poker Tour en WSOPE events blijven groeien. De WPT’s stagneren en de EPL’s krimpen lichtjes. $20.000 investeren om te spelen tegen de beste spelers blijft duur, en de League zelf krijgt het volgens mij ook lastig om per vijf events $2.6 miljoen weg te geven. De formule wijzigt lichtjes en zal ook rake nemen. De International Stadion Tour wordt dan weer een enorm succes en biedt een unieke en ook voor het grote publiek aantrekkelijke formule. Het event is wereldnieuws en een totaal onbekende naam gaat lopen met de titel. Daniel Negreanu zit aan de final table. Wie doet het goed in 2012? Online blijven dit zowat dezelfde namen als steeds. Wie –EV is, trekt (vaak te laat) zijn conclusies. Blom, Sahamies en Galfond blijven domineren en met periodes staat er een nieuw fenomeen op (stijl XWINK) die opnieuw al zijn winnings verliest. Ook Cates zie ik opnieuw veel winnen, hetzij onder een andere naam. Dit zal opnieuw voor een schandaal zorgen als zijn multi-accounting uitlekt, en hij krijgt een ban van enkele maanden. Na het jaar van Seidel, Katchalov, Trickett en Lamb, is het nu de beurt aan Olivier Busquet, Allen Bari en David Benyamine. Tom Dwan zal zijn eerste live event winnen en runner-up worden tijdens het WSOP $1 miljoen event voor One Drop. Jason Mercier blijft domineren en wint een WPT, waarmee hij als vijfde de Triple Crown binnenhaalt. Pius Heinz zal als eerste WSOP Main Event kampioen sinds Carlos Mortensen een tweede bracelet winnen en Hellmuth, Negreanu en Ivey winnen opnieuw geen nieuwe armband. Deze laatste speelt de Series nadat het nieuwe Full Tilt iedereen heeft terugbetaald. Voor onze landgenoten is eindelijk een eerste EPT zege weggelegd. Deze gaat naar Koen De Visscher. Ook Kevin Vandersmissen, Kenny Hallert en Pierre Neuville beleven opnieuw een sterk jaar. Samenvattend verwacht ik het volgende voor 2012: - Het nieuwe Full Tilt wordt enorm succesvol en biedt railbirds nostalgie
- Ook op PokerStars is het vingers aflikken met clashes tussen alle grote namen
- Hellmuth tekent bij de nieuwe site en is een heel jaar alomtegenwoordig
- De International Stadion Tour slaat in als een bom
- De live streams van toernooien blijft de standaard
- Een nieuwe cashgame format ziet het levenslicht in Europa en wordt een succes
- De Epic Poker League krijgt het moeilijk en wijzigt zijn formule
- Olivier Busquet, Allen Bari en David Benyamine hebben een sterk toernooijaar
- Jason Mercier wint een WPT en maakt zijn Triple Crown compleet
- Dwan, Hellmuth, Negreanu en Ivey winnen opnieuw geen WSOP bracelet
- Pius Heinz wint zijn tweede bracelet
Poker jaaroverzicht 2011 – Deel 2
De toernooikalender bleef ook het voorbije jaar overvol. De NAPT’s en het National Heads-Up Poker Championship verdwenen dan wel, maar de nieuwe Epic Poker League en meer EPT-, WPT- en WSOPC-stops dan ooit tevoor gaven de rondreizende pro’s bijna geen minuut rust. De start vindt jaarlijks plaats op de Bahamas. PokerStars biedt er met hun PCA naast zon, zee en strand ook meer dan 50 events aan, waarvan het Main Event, gewonnen door Galen Hall voor $2.3 miljoen, en het $100.000 buy-in event, gewonnen door Eugene Katchalov na heads-up Daniel Negreanu te verslaan, het meeste aandacht trokken. Die super high rollers bleken populair, want ook de Aussie Millions enkele weken later schotelde naast hun Main Event (gewonnen door David Gorr) een $100.000 buy-in voor. De overwinning ging hier naar Sam Trickett nadat hij Tony Bloom en Erik Seidel drie-handed verslaat. De Hall of Famer Seidel had echter beslist zijn geluk te sparen voor het echte werk: het $250.000 event enkele dagen later. De rijke zakenmannen uit Macau namen het hier op tegen een 'best-of' uit de pokerwereld en met zijn overwinning daar sloot Seidel januari af met ruim $3.4 miljoen winst. En dit was nog niet het einde. Seidel won vervolgens een $25.000 High Roller tijdens de LAPC, het $25.000 National Heads-up Poker Championship, werd tweede in de WPT Hollywood Poker Open, won een $100.000 event in Bellagio, cashte vijf keer tijdens de WSOP en twee keer tijdens de WSOPE en werd tweede en vierde in een EPL Main Event. Prestaties allemaal samen goed voor meer dan $6.5 miljoen aan prijzengeld in 2011. De Seiborg kende een uitzonderlijk jaar. Full Tilt Poker wilde hem en de 'grote drie' Ivey, Dwan en Antonius nog wat helpen met de Onyx Cup, een reeks super buy-in toernooien, maar dit plan werd geannuleerd na Black Friday. Voor de start van de poker hoogmis in juni, waren er ook nog noemenswaardige overwinningen voor Roberto Romanello (WPT Bratislava), Scott Seiver (WPT Championship), Sam Barnhart (eerste WSOPC Championship bracelet) en Vanessa Selbst en Jason Mercier die beiden back-2-back gaan in respectievelijk het NAPT Mohegan Sun Main Event en de NAPT Bounty Shootout. World Series of Poker Maar dan is het dus tijd voor de World Series of Poker van 2011. De eerste kaart moet nog worden gedeeld wanneer Phil Ivey bekend maakt niet te zullen spelen, omdat zijn voormalige werkgever Full Tilt Poker nog steeds alle spelers niet heeft uitbetaald na Black Friday. Zijn mededeling gaat gepaard met een rechtzaak tegen de site, maar die trekt hij later in. Ivey zal van het toneel verdwijnen tot hij begin december in Macau het APPT Main Event speelt. Via de heropende echtscheiding met zijn ex-vrouw Luciaetta komen we trouwens te weten dat Ivey een ton geld verloor aan haar en bleef zitten met onder meer $15 miljoen aan gokschulden.
Na Black Friday was het Main Event toch een vraagteken. Het aantal online qualifiers kreeg een deuk en de economie wacht ook nog steeds op een heropleving. Toch klokte het wereldkampioenschap af op 6.865 spelers, het derde grootste veld ooit en een enorm succes met een prijzenpot van ruim $64 miljoen. $8.7 miljoen hiervan lag klaar voor de winnaar. Na acht dagen kaarten, kregen de laatste negen spelers hun traditionele pauze tot november. Terug in Vegas versloeg de 22-jarige Duitser Pius Heinz de Tsjech Martin Staszko. Lamb werd derde voor dik $4 miljoen. Tijdens de November Nine werden Barry Greenstein en Linda Johnson de twee nieuwe leden van de Poker Hall of Fame. De WSOP van 2011 sloot af met in totaal 68.807 spelers en een prijzenpot van $127.5 miljoen. 95% van het veld was mannelijk, Kirill Rabtsov en Ben Yu cashte zeven keer, de gemiddelde leeftijd van de spelers was 37 jaar en Tom Dwan speelde 52 van de 54 events die hij mocht spelen. Hij cashte drie keer voor $225.000. Misschien heeft hij in 2012 meer succes, want dan valt er een bracelet te winnen in het 'The Big One' $1 miljoen buy-in event voor One Drop. Meteen na de WSOP werd de Bellagio Cup gewonnen door Elio Fox. Twee maanden later gaat de jonge Amerikaan ook met de titel lopen tijdens het World Series of Poker Europe Main Event dat voor het eerst in Cannes plaatsvindt. Deze nieuwe en grotere locatie laat meer events toe en in totaal zijn er zeven bracelets te winnen. Naast Fox, mogen ook onder andere Steve Billirakis, Tristan Wade en Michael “The Grinder” Mizrachi er één meenemen naar huis. Tijdens de WSOPE zien we ook de Caesars Cup terugkeren waarin Team America Team Europa verslaat in een flippament eerste klasse. Epic Poker League Het voorbije jaar kende ook voor het eerst Epic Poker League events. Deze nieuwe toernooireeks van onder andere Jeffrey Pollack en Annie Duke houdt vier $20.000 events waarvoor je je dient te plaatsen op basis van resultaten de voorbije jaren. De events zijn rake-vrij en er wordt telkens $400.000 toegevoegd aan de prijzenpot. De beste 27 spelers na vier Main Event mogen ook deelnemen aan een $1 miljoen freeroll toernooi. In 2011 hebben we al drie events gehad en de winnaar luisteren naar de klinkende namen David ‘Chino’ Rheem, Mike ‘Timex’ McDonald en Chris Klodnicki. Ondanks wat slechte reclame met gokschulden van eerste winnaar Rheem, de luide boycot van Daniel Negreanu en het twijfelachtig uitsluiten van een gekwalificeerd voormalig kindermisbruiker Michael DiVita, bleek de League een succes en is het afwachten wat het Championship en de tweede jaargang in 2012 brengt. Lijstjes Tijdens de laatste maanden van het jaar waren er nog toernooioverwinningen voor Andrey Pateychuk (EPT San Remo en WPT Praag), Sam Trickett (Partouche Poker Tour), Randy ‘nanonoko’ Lew (APPT Macau) en Jason Mercier ($100.000 Bellagio High Roller). De POTY van Bluff Magaine en Cardplayer ging, door een andere puntentelling, respectievelijk naar Eugene Katchalov en Ben Lamb. De lijst van vijf grootste winnaars van 2011 ziet er uit als volgt: 1. Pius Heinz: $8.830.087 2. Erik Seidel: $6.530.154 3. Martin Staszko: $5.462.876 4. Ben Lamb: $5.352.970 5. Sam Trickett: $4.598.039 Heel uitzonderlijk dat deze top-5 een speler bevat die er niet staat door zijn WSOP Main Event cash en dit jaar zij het er zelfs twee: Seidel en Trickett. Zonder de November Nine zouden we komen tot deze lijst: 1. Erik Seidel: $6.530.154 2. Sam Trickett: $4.598.039 3. Galen Hall: $3.054.778 4. Elio Fox: $2.669.313 5. Eugene Katchalov: $2.572.726 Een lijst gedomineerd door de High Roller kampioenen. Andere bekende namen met mooie cijfers zijn: Jason Mercier ($2.4 miljoen), Chris Moorman ($2.3 miljoen), Bertrand ‘ElkY’ Grospellier ($2.3 miljoen) en Phil Hellmuth ($1.7 miljoen). De Belgen Onze landgenoten kenden een sterk jaar. Naast knappe prestaties van Glenn De Backer die het eerste Belgian Poker Series Main Event in Namen won voor €70.000 en Michaël Gathy die het derde Main Event won voor €175.000, werd Kevin Vandersmissen tweede tijdens EPT Snowfest voor €260.000 en won Davidi Kitai het WPT Celebrity Invitational toernooi voor $100.000.
De vijf grootste Belgische cashers van 2011 zijn de volgende: 1. Kevin Vandersmissen: $497.863 2. Kenny Hallaert: $346.763 3. Michaël Gathy: $307.819 4. Davidi Kitai: $283.225 5. Koen De Visscher: $269.732 Als we kijken naar de all time top-5 van Belgen: 1. Davidi Kitai: $1.763.393 2. Pierre Neuville: $1.066.009 3. Kevin Vandersmissen: $865.680 4. Kenny Hallaert: $659.815 5. Jamel Maistriaux: $546.416 Ten slotte nemen we ook de Global Poker Index er nog even bij. Dit klassement van de Epic Poker League wil een antwoord geven op de vraag wie de beste live toernooispelers zijn van het moment. Dit doen ze op basis van de voorbije 36 maanden en via allerlei regeltjes en percentages. Een gedetailleerde uitleg vind je op hun website, maar Jason Mercier sluit de lijst af als koploper, voor Bertrand ‘ElkY’ Grospellier en Erik Seidel. De lijst telt vier Belgen: Pierre Neuville (51ste), Davidi Kitai (150ste), Koen De Visscher (244ste) en Kenny Hallaert (268ste). Enkel Kitai heeft voorlopig een kaart om te mogen deelnemen aan de EPL Main Events. Hoewel een echt grote overwinning ontbreekt, speelde onze landgenoten toch opnieuw een hoop ereplaatsen en bakken geld bij elkaar. Kitai blijft de enige Belg met een WSOP bracelet en voorlopig doen we het ook nog altijd zonder WPT- en EPT-titel (de Invitational van Kitai telt eigenlijk niet mee). Vol goede verwachtingen starten we 2012, eerst op de Bahamas en vervolgens in Australië. Dichter bij huis vinden ook in januari WPT Ierland en EPT Deauville plaats. Dan rest er mij enkel nog jullie een gelukkig nieuwjaar te wensen met zoveel cashes, titels en royal flushes als je wil! Thomas Vanbrabant Reageren op dit artikel? Klik hier » Poker jaaroverzicht 2011 - Deel 1
Black Friday
Voor UB/AP spelers is het doemscenario onofficieel realiteit geworden en ook voormalig co-owner Brent Beckley pleitte onlangs schuldig aan fraude, maar voor die van Full Tilt is er toch nog hoop. De Fransman Bernard Tapie heeft de site gekocht en zit in een ver gevorderde fase van een relaunch. De eerste voorwaarde hiervoor is het terugbetalen van alle spelers, iets dat in de nabije toekomst zou moeten gebeuren. Hoe en wat dan, is nog afwachten. De gevolgen voor België waren negatief en positief. Toen Full Tilt volledig offline ging in juli, hadden veel landgenoten nog geld op de site. Hier wachten zij nog steeds op. Ook paste bijvoorbeeld PokerStars vrij snel hun SCOOP en Sunday Million guarantees aan, om enorme overlays te vermijden. Handig was wel dat de uren van al deze toernooien meer naar de Europese norm werd gezet en dat veel andere sites plots enorme promoties aanboden om de verloren spelers aan te trekken en een nieuwe thuis te geven. De één zijn brood ... Belgische wetgeving
Het land der nosebleeds Online valt het jaar dus op te delen in pre en post Black Friday. De online actie was in 2011 zeker aanwezig, maar voor iets hogere stakes voor Full Tilt Poker offline werd gehaald. Met het binnenhalen van Viktor ‘Isildur1’ Blom had PokerStars echter hun eigen actionman binnengehaald. Deze zijn SuperStar Showdowns werden puur genieten voor railers en de Zweed boekte in totaal bijna $1 miljoen winst tegen vele van de groten der aarde. Full Tilt counterde met een nieuwe durrrr-challenge waarbij iedereen zich via verschillende laddersystemen kon opwerken om tegen Tom Dwan te spelen. Dit bleek echter te ingewikkeld, kwam nooit goed van de grond en botste uiteraard op Black Friday. Voor de exit van de site werd Blair “blur5f6” Hinkle nog wel tweede in FTOPS XIX en boekte hij daar na een deal de grootste toernooicash ooit op de site: ruim $1.1 miljoen. Een bedrag dat PokerStars in 2011 nog enkele keren ruim overstijgt met hun viering van hand 60 en 70 miljard, het vijfjarig bestaan van de Sunday Millions en de festiviteiten rond hun tiende verjaardag. Recent hield de site het grootste online event ooit met 200.000 spelers en won de Canadees First-Eagle na een deal ook ruim $1.1 miljoen in de Sunday Millions van 18 december.
De nosebleeds kende opnieuw veel swings. Naast botsbal Isildur1 was er ook kort de passage van de onbekende XWINK op Full Tilt. In pot limit omaha gaat de uit Canada spelende gambler de confrontatie aan met onder andere Tom Dwan en Phil Ivey, iets dat hem in het begin ruim $2 miljoen oplevert. Het verhaal was leuk, maar niet nieuw. Zoals vele voor hem, kwam iets later de downswing. Geen idee waar XWINK nu uithangt, maar hij staat momenteel +$245.000. Op Full Tilt wel te verstaan. Een ander mooi verhaal was dat van José “Girah” Macedo. De Portguees legde online knappe resultaten voor, daagde durrrrr en Isildur1 uit voor duels en werd gesteund door onder meer Daniel “jungleman12” Cates en Haseeb “DogIsHead” Qureshi. Iets later bleken er meerdere accounts te zijn, doken geruchten over cheaten op en was het heel snel een Girahgate die de kop van zowel Macedo als Quereshi kostte. Cates kon zich ondanks toegegeven multi-accounting redden, maar speelde online amper een rol van betekenis in 2011. De grootste winnaar van het jaar ervoor met ruim $6.5 miljoen in het groen won dit jaar wel opnieuw bijna $2 miljoen op Full Tilt en $150.000 op PokerStars, maar was in de tweede helft van 2011 nergens een regular. De voornaamste pretendent in het begin van het jaar was naast Elite SuperNova Isildur1 de Deen Gus Hansen. De misschien wel grootste verliezer ooit online speelde ruim 132.000 handen in de eerste vijf maanden van het jaar en boekte hierin een winst van net geen $4 miljoen. Hansen staat all time nog steeds dik $3 miljoen in het rood, maar zijn comeback werd dan ook afgebroken door, je raadt het al, Black Friday. De andere online superstar van het voorbije jaar is Ilari ‘Ilari FIN’ Sahamies. Ziigmund in een vorig leven was op Full Tilt op een dood spoor beland, maar vond zijn tweede adem op PokerStars en speelde daar $2.5 miljoen bij elkaar. Het maakt hem momenteel de grootste winnaar van dit jaar op de site, voor Rafi “refaelamit” Amit met $2.1 miljoen. Sahamies tekende dit jaar trouwens ook voor de grootste pot ooit op PokerStars: $428.821, de slachtoffers waren Skjervoy en bernard-bb. Isildur1 bleef echter de protagonist van dienst en na een afwezigheid van drie maanden schudde hij in december iedereen opnieuw wakker met miljoenenswings op korte tijd. Aan de andere kant van het spectrum staan vijf Full Tilt boys waarvan de meeste een sterk 2010 hadden, maar het voorbije jaar gedurende vijf maanden een stevige slag kregen. Ongelukkig koploper is Tom “durrrr” Dwan die slechts 32.000 geregistreerde online handen speelde. De grootste verliezer op PokerStars is Zypherin met een dik miljoen dollar negatief. De cijfers (per 22 december): 1. Gus Hansen: +$3.941.703 2. Ilari FIN: +$2.497.859 3. refaelamit: +$2.105.597 4. jungleman12: +$1.952.994 5. NoPasaran: +$1.875.348 1. durrrr: -$2.474.309 2. fishosaurusREX: -$1.399.950 3. kagome kagome: -$1.377.281 4. cadillac1944: -$1.336.308 5. Esvedra: -$1.182.259 Grote namen niet in de lijst: Phil Ivey (+$1.3 miljoen), Patrik Antonius (+$1.1 miljoen, zou ook Fake Love888 zijn: +$120.000), Isildur1 (+$1 miljoen), Daniel “KidPoker” Negreanu (-$450.000) en Phil Galfond (OMGClayAiken: +$410.000, MrSweets28: -$220.000). Poker op televisie
Na de gebeurtenissen in april werd dit landschap door elkaar geschud. Geen Poker After Dark meer, The Big Game seizoen 3 werd geannuleerd, net als een nieuwe reeks High Stakes Poker. Het National Heads-Up Poker Championship werd na zeven seizoenen ook gecancelled. Dit liet een enorme leegte achter, die enkel werd opgevuld met WPT, Epic Poker League en vooral World Series of Poker afleveringen. ESPN verdubbelde de WSOP uren in 2011 en lanceerde de live stream. De European Poker Tour Grand Final had dit eerder ook al gedaan. Een live final table met een half uur vertraging en hole cards is tegenwoordig dé standaard, zelfs voor de November Nine. De bewerkte uitzendingen op ESPN kregen amper nog aandacht, maar de stream was een must voor alle pokerfans. Dit lijkt dan ook de norm voor 2012: live stream van alles wat er toe doet. Of toch ten minste tot poker gelegaliseerd is in Amerika. Tot dan, is reclame voor de sites er niet mogelijk en daalde ook de marketingwaarden van spelers. Jammer, want The Big Game was echt een frisse wind in de pokerprogrammering. Binnenkort verschijnt het tweede deel van ons jaaroverzicht... Reageren op dit artikel? Klik hier » Mijn 2011 BLUFF Reader's Choice Awards winnaars
Naar jaarlijkse traditie presenteert het pokermagazine BLUFF al voor de zevende keer hun Reader's Choice Awards. 13 topics presenteren ze dit jaar waar je telkens in kan kiezen tussen drie, vier of vijf mogelijkheden. Geïnteresseerden kunnen nog stemmen tot 9 januari 2012 en traditioneel zorgen de Awards opnieuw voor heel wat commotie en discussie. Mijn mening.
Door Thomas Vanbrabant Voor ik de topics overloop, wil ik eerst zeggen dat ik er vier niet behandel. Voor een gefundeerde mening over de Favorite Las Vegas Poker Room, Favorite California Poker Room, Favorite Florida Poker Room en Favorite East Coast Poker Room bezit ik namelijk over niet genoeg informatie. Deze laat ik dan ook over aan de regulars daar om er hun oordeel over te vellen.  1. Favorite Female TV PersonalityDe opties: Amanda Leatherman (The Big Game), Kimberly Lansing (World Poker Tour), LeeAnn Tweeden (Poker After Dark) en Kara Scott (World Series of Poker Live Coverage)
In het begin was ik altijd een Leatherman-fan, maar in seizoen 2 van The Big Game zat de ex van Daniel Negreanu zich precies meer te vervelen dan dat ze effectief iets bijdroeg aan de show. Ook de andere drie bekoren mij niet meteen en ik mis vooral Kristy Arnett van PokerNews in deze lijst. Haar vind ik veruit het leukst, zeker nu Gloria Balding er niet meer is. Als ik toch een keuze moet maken, ga ik voor Lansing omdat zij mij het meest naturel overkomt. Tweeden en Scott lezen voor mij soms precies een script voor. 2. Favorite Male TV Personality De opties: Ali Nejad (Epic Poker / Poker After Dark), Mike Sexton (World Poker Tour), Antonio Esfandiari (World Series of Poker Live Coverage) en Joe Stapleton (The Big Game)
Ik verkondig al langer een bloedhekel te hebben aan het WPT-commentaar van Sexton en een enorme fan te zijn van Stapleton, dus een vrij makkelijke beslissing hier. Nejad zijn commentaar vind ik meestal zeer goed en voor de WSOP Live Coverage van Esfandiari ook niets dan lof. Een sterke groep, zeker met nog Norman Chad en Lon McEachern niet in de lijst en Gabe Kaplan niet meer in dienst. 3. Favorite Web-based Poker Show
De opties: The Jess and BJ Show - (WorldPokerTour.com), QuadJacks Radio - (QuadJacks.com), ESPN Inside Deal - (ESPN.com), TwoPlusTwo Pokercast - (TwoPlusTwo.com) en The Micros - (Facebook.com/TheMicros)
Hier beken ik eerlijk niet alle shows steeds te beluisteren. Wel ben ik een enorme fan van The Micros en gaat mijn stem zonder twijfel naar hen. Hun show is vernieuwend en zit vol humor en entertainment, maar ook aanklachten tegen de pokerwereld. Jess en BJ vond ik veel leuker vroeger in The Poker Beat en de andere vallen en staan voor mij vaak met hun gasten. 4. Favorite Poker Blog De opties: WickedChopsPoker - (wickedchopspoker.com), Hard-Boiled Poker - (hardboiledpoker.blogspot.com), Tao of Poker - (taopoker.blogspot.com), Riding the F Train - (ftrain.blogspot.com) en Subject:Poker - (subjectpoker.com)
Zelf ben ik een trouwe lezer van pokerati.com, maar deze haalde ook precies de lijst niet. Hier gaat mijn keuze dan naar WickedChopsPoker voor hun stijl gevolgd door Subject:Poker omdat zij vaak nieuws brengen dat op veel andere plaatsen nog niet staat. 5. Favorite Poker Tweeter Opties: Jean-Robert Bellande - @BrokeLivingJRB, Daniel Negreanu - @RealKidPoker, Doyle Brunson - @TexDolly en Erik Seidel - @Erik_Seidel
Een moeilijke keuze hier vind ik. Negreanu valt ondanks zijn eerlijkheid als eerste af omdat hij toch vaak zaagt en soms iets té pro-vegetarisch is. Brunson is fijn om volgen, maar verliest bij mij toch in punten van de andere twee. Seidel is grappig, maar de openheid en humor van Bellande is toch uniek. Mijn stem gaat naar hem. Jammer genoeg voor hem is er geen geldprijs verbonden aan deze Awards.
6. Breakout Performer of the Year
Opties: Chris Moorman, Galen Hall, Ben Lamb, Sam Trickett, Elio Fox en Matthew Waxman
Wat een groep hier. Op Fox na is dit voor een verzameling pro’s waar we het laatste nog zeker niet van hebben gehoord. Voor mij gaat het tussen Moorman, Lamb en Trickett, waarbij de laatste, ondanks een bom van een jaar met maar liefst drie cashen van minstens $1 miljoen (ongezien), afvalt omdat ik hem ook in 2010 al kende met twee mooie ereplaatsen. Moorman werd twee keer tweede in een WSOP event wat indrukwekkend is, maar wat dan te zeggen van Lamb: vier final tables waaronder de November Nine en de POTY. Bij hem is alles wel gecentreerd rond één maand, maar toch is hij voor mij de winnaar in deze categorie.
7. Favorite Male Player
Opties: Daniel Negreanu, Erik Seidel, Phil Ivey, Jason Mercier, Tom Dwan en Phil Hellmuth
Ik ben een Dwan-fan dus mijn voorkeur gaat naar durrrr. Op basis van dit jaar is dat echter alles behalve objectief, dus zou mijn stem eigenlijk moeten gaan naar één van volgende heren: Seidel met dé prestatie(s) van 2011, Hellmuth die iedereen die voortdurend commentaar op hem heeft van antwoord diende tijdens de Series met drie tweede plaatsen of Mercier die weer ruim $2 miljoen won dit jaar en vier nieuwe titels toevoegde aan zijn palmares. Zonder Dwan in de lijst, kies ik Seidel omdat zijn verhaal zelfs voor een hollywoordfilm overdreven zou zijn.
 8. Favorite Female PlayerOpties: Vanessa Rousso, Liv Boeree, Maria Ho, Vanessa Selbst en Amanda Musumeci
Musumeci cashte 10 keer in 2011, wat een knappe feat is. Rousso haalde dan weer vijf final tables en Ho cashte voor ruim $650.000. Boeree is voor mij de knapste van de reeks, maar zij brak het voorbije jaar weinig potten. Dat brengt ons bij de laatste speelster en voor mij ook de winnares: Selbst cashte 13 keer voor ruim $1 miljoen en ging onder meer back-to-back in het PokerStars NAPT Main Event in Mohegan Sun. Recent nog werd ze derde tijdens het sterke WPT event in het Bellagio casino.
9. Top “On the Felt” Moment of the Year
Opties: Ben Lamb Dominates WSOP, Jason Mercier and Vanessa Selbst Post Back-to-Back NAPT Wins, Phil Hellmuth Finishes Runner-Up Three Times @ WSOP en Erik Seidel Wins Aussie Millions $250,000 Championship
Vier indrukwekkende prestaties, waarbij die van Seidel toch iets minder doorweegt. Zijn jaar was in pokertermen een royal flush in schoppen, maar de overwinning in dat één toernooi kon evengoed naar iemand anders gaan. Hoe hoog de buy-in ook, het betrof een turbo sit-and-go. Hellmuth was ongelofelijk indrukwekkend, maar Lamb werd eerste, tweede en derde in onder andere het Main Event, dus daar krijgt hij toch nipt de voorkeur. Een keuze maken tussen Lamb en het back-to-back duo valt me heel zwaar, en puur op basis van dit jaar ga ik dan toch voor Selbst en Mercier. Wat Lamb deed, lijkt namelijk sterk op wat Michael ‘The Grinder’ Mizrachi vorig jaar presteerde en is dus net daarom misschien iets minder uniek.
Negen keuzes, de ene al wat moeilijker dan de andere. Akkoord of niet akkoord? Ik lees het graag op het forum. Stemmen voor de BLUFF Reader's Choice Awards kan dus nog tot 9 januari via deze link. De winnaars worden bekend gemaakt op 11 januari. Reageren op dit artikel? Waarom niemand jungleman12’s challenge aannam
 De pokergeschiedenis heeft best wat spectaculaire heads-up duels gekend. Eind jaren ’40 speelden Nick “the Greek” Dandalos en Johnny Moss een maanden durende clash in stud. Begin deze eeuw was er uiteraard de onnavolgbare confrontatie tussen miljardair Andy Beal en The Corporation bestaande uit onder meer Doyle Brunson, Phil Ivey en Jennifer Harman. En dan waren er nog de online clashes: de durrrr-challenge van Tom Dwan en de SuperStar Showdown van Viktor ‘Isildur1’ Blom. Dwan probeerde het zelfs ook live en speelde in Londen tegen onder andere Ilari Sahamies en Sammy George. De grootste online winnaar van 2010 Daniel Cates wilde dit nu ook doen en daagde iedereen uit voor een €100.000 heads-up duel in Praag. Ruim een maand ging voorbij, maar niemand beet. Waarom eigenlijk?Door Thomas Vanbrabant Daniel Cates is niet zomaar de eerste de beste. De Amerikaan is nog steeds maar 22 jaar oud en heeft online op Full Tilt Poker als jungleman12 en op PokerStars als w00k3z er al heel wat legendarische duels opzitten in zowel pot limit omaha als no limit hold’em. In 2010 won hij online ruim $6.5 miljoen en in de durrrr-challenge heeft hij momenteel een voorsprong op Dwan van ruim $1 miljoen na nog geen 20.000 handen. Tegen Blom deed hij het minder en verloor Cates $51.196 na de 2.500 handen sessie.
Black Friday was echter slecht nieuws voor het fenomeen en hij verdween wat uit de schijnwerpers. Hij probeerde het hier en daar live in toernooien, maar dat nog steeds vrij onsuccesvol. Hij blijft een cashgame speler en wil dit opnieuw bewijzen. Vandaar dus zijn uitdaging: heads-up voor elk minimum €100.000 en blinds €200/€400. Dit laatste was echter bespreekbaar en kon hoger. Hij lanceerde zijn challenge vol vertrouwen en liet weten: “As someone who loves the game, I think the poker world deserves to know who the best poker player on the planet is. I’m confident that it’s me. If anyone has the nerve to take me on, let them come to Prague in December and sit down across from me at the table.” Om het nog wat specialer te maken, werd er zelfs een prijs gekoppeld aan de match: de winnaar zou net zoals een wereldkampioen boksen een gouden riem krijgen. Een idee dat ze bekwamen door Cates voor te doen als de beste speler in dit type poker. De tijd ging voorbij en niemand ging er op in. En daarvoor zijn volgens mij meerdere redenen. 1. De tijd van enorme uitdagingen en macho-duels is grotendeels voorbij. Black Friday heeft veel spelers meer geraakt dan ze (willen) toegeven en niet iedereen heeft nog zomaar een hoop geld liggen om mee te spelen, ongeacht de media-aandacht. 2. Challenges komen meestal met voordelen. Je krijgt odds of bent op één of andere manier in het voordeel. Cates presenteert dit wel als een mogelijkheid om tegen hem, een speler zonder veel live ervaring, te spelen, maar niet iedereen ziet hier het voordeel van in. Cates is misschien wel één van de beste heads-up no limit hold’em spelers, dus waarom tegen hem spelen als er zich makkelijkere mogelijkheden voordoen. Het punt sluit gedeeltelijk aan bij het eerste: geef iemand veel geld en hij doet het wel, maar de bankrolls zijn kleiner dan ze ooit waren. De challenge is ook gewoon veel te kort om variance te overwinnen en realistisch met een edge te starten. 3. Praag is ook niet de beste locatie om zoiets te doen. Veel pro’s zitten in Las Vegas of iets ruimer Amerika, andere verblijven momenteel in Macau voor de enorme games daar en nog anderen reizen het toernooicircuit af. Praag huist momenteel wel een WPT- en EPT-event, maar toch zijn er ook altijd wel elders redenen voor een pro om heen te trekken. Dus waarom de halve wereld rondreizen voor dit. Iemand als Daniel Negreanu is vaak wel te vinden voor iets als dit, hoewel hij weet niet echt favoriet te zijn. Toch zit deze nu in Vegas voor het WPT-event daar. 4. Dan is er de andere kant van het spectrum. Veel spelers vallen uit de boot door punt 1 en 2, maar anderen worden hier juist door afgestoten. Voor de rijkste en beste ter wereld is €100.000 namelijk niet de moeite om voor naar Praag te reizen. De Iveys, Dwans en Antoniussen zullen misschien wel anders piepen bij een $1 miljoen challenge, maar dit concept valt net iets te veel tussen de twee niveaus van professionele spelers. 5. Poker op televisie neemt opnieuw af. Toernooien worden live gestreamed en de bewerkte uitzendingen trekken steeds minder kijkers. Cash games zijn dan weer helemaal geschrapt: PokerStars The Big Game en het Poker After Dark van Full Tilt verdwenen na Black Friday en nu maakte ook GSN bekend geen nieuw seizoen van High Stakes Poker te kopen. De waardes van sponsorcontracten zijn dan ook lager. Geen site heeft er dan ook baat bij hun spelers naar Praag te sturen, want de media-aandacht is nog maar een klein percentage van wat het vorig jaar was.
6. Toernooien zijn dé standaard geworden. De kalender staat zo vol met events dat het een jaar in beslag neemt om ze allemaal af te gaan. Veel tijd blijft er tussendoor niet meer over voor andere dingen. Toernooien maken het tevens moeilijk in te schatten wanneer je waar zal zijn, doordat je je eliminatie uiteraard niet kan voorspellen. Dat cash games hierdoor inboeten, liet zelfs Cates himself opmerken: “een toernooi winnen is voor iedereen een doel, maar oh zo moeilijk. Het is voor een pokerspeler als de eindbaas verslaan in een computerspel.” 7. Blom is wat van de radar gevallen. Dit is één van de weinige spelers die ik de challenge zag aannemen, misschien met Isaac Haxton en Justin Bonomo die nu tijdelijk op Malta wonen. Isildur1 is echter verdwenen sinds zijn 21ste verjaardag en is ook niet meer gezien online op PokerStars. Mysterie mysterie, maar dus opnieuw een njet voor Cates. Er was één speler die op Twitter liet weten geïnteresseerd te zijn: David “Viffer” Peat. Deze is echter in New York en zag het, conform met puntje 3, niet zitten hiervoor naar Europa te vliegen. Misschien een andere keer in Vegas was het uiteindelijke verdict. De hele challenge werd uiteindelijk vervangen door een cash game €100/€200 met onder meer Luke Schwartz en Alexander Petersen. Er zijn niet veel echte cowboys meer in de pokerwereld. Iedereen is zich iets meer bewust van zijn of haar geld en zotte stoten nemen af. Dit soort zaken wordt enkel nog gespeeld als je het geld kan missen of je zeker bent dat je zal winnen. Dit geval laat echter Cates nu wel toe te pronken met het feit dat ‘niemand durfde te spelen’. Toch denk ik dat wanneer hij hetzelfde in Vegas zou doen na bijvoorbeeld het WPT Championship, er wel enkele grote namen klaar zouden met geld om een leuk potje te kaarten. En ze zullen hiervoor niet perse die boksriem moeten krijgen. Poker op een hondenrenbaan
 Volgens sommigen is de pokerboom achter de rug, volgens anderen is ze nog vollop bezig en volgens nog anderen moet ze nog beginnen. Amerika ondergaat momenteel een hoop tegenslag door het wegvallen van online poker sinds april van dit jaar, maar in veel Europese, Aziatische en Zuid-Amerikaanse landen springen de casino’s, live toernooien en professionele pokerspelers uit de grond als paddenstoelen. Toch is er in Amerika momenteel ook een pokerboom aan de gang. Door Thomas Vanbrabant De staat Florida loopt al jaren achter op de rest van het land en geniet nog maar sinds anderhalf jaar van een wetgeving die poker in casino’s echt aantrekkelijk maakt. Casino’s is echter een verkeerd woord, want net zoals de cashgames werd het recente PartyPoker World Poker Tour event in Florida georganiseerd op een hondenrenbaan.
Tony Ruberto won zijn WPT-titel in Jacksonville in de pokerroom van de Orange Park Kennel Club. Niet meteen een alledaagse plek voor een pokertoernooi zou je zeggen, maar wel in Florida. De wetten rond pokerspelen komen daar namelijk van heel ver en hebben bij gevolg een lange weg afgelegd om Ruberto de kans te geven zijn titel en $325.928 te winnen.
Poker in California en Nevada bestaat commercieel al ruim 100 jaar, maar de geschiedenis van poker in Florida dateert maar van 1996. Vanaf toen werd het kaartspel voor het eerst legaal aangeboden als een randgebeurtenis tijdens paarden-, hondenracen en jai alai (een Baskische balsport). Tijdens deze events mocht er worden gepokerd, maar dit niet voor meer dan $10 per pot. Zoals je je kan inbeelden, had dit weinig met poker te maken en werd $2 seven card stud gewoon gespeeld met vijf spelers all in, kaarten open en flippen maar. Sinds 1989, zeven jaar voor de invoering van deze wet, bestond er ook al een eerdere vorm van legaal poker, maar deze penny-ante variant viel eigenlijk puur onder de noemer gokspelen. Poker kwam na 1996 nog steeds niet van de grond in Florida, en de 15 pokerrooms in de staat konden samen maar een totale bruto-ontvangst van $5,5 miljoen voorleggen.
Verbetering kwam er in 2003, maar niet zoals de spelers het hoopten. Poker werd toen toegelaten op meer regelmatige basis en de maximum pot werd afgeschaft. Wel mocht er vanaf nu maximum $2 per keer worden ingezet met niet meer dan drie raises per straat. Limit stud, hold’em en omaha bleken echter een goede trekpleister en meer en meer spelers vonden hun weg naar de pokerrooms. Deze aanpassing deed de totale bruto-ontvangst van de rooms dat jaar stijgen tot $18,5 miljoen, drie keer meer dan slechts zes jaar ervoor.
In 2007 werd no limit hold’em in de strijd gegooid. De maximum buy-in werd vastgelegd op $100 voor cashgames en $800 voor een toernooi. Pokerrooms konden de spelers poker aanbieden met 50 big blinds en mochten voortaan ook 12 uur per dag elke dag open zijn. De pokerscène kwam nu meer en meer van de grond in Florida, met 23 pokerrooms en een totale bruto-ontvangst die opliep tot $90 miljoen.
De laatste stap in dit traag maar indrukwekkend proces vond plaats in 2010. Alle limieten vielen toen weg en pokerrooms mochten voortaan 18 uur open zijn in de week en 24 uur in het weekend. De boom was compleet en tijdens de eerste maand ervaarden de rooms een inkomstenstijging van 26%. De totale bruto-ontvangst steeg naar ruim $125 miljoen, 15 keer meer dan toen poker voor het eerst het levenslicht zag in de staat.
Met meer dan 70 pokertafels heeft de Orange Park and St. Johns Poker Rooms van de Jacksonville Greyhound Racing & Poker hondenrenbaan twee van de grootste pokerrooms ter wereld. Maar je leest het goed: er wordt nog steeds gespeeld in een gebouw dat dienst doet als een racebaan voor honden. Dit door de oude wetgeving die nog niet uit de staat is verdwenen. Naast de WPT plant ook de World Series of Poker een Circuit event in Florida. De commerciële pokerwereld heeft deze nieuwe pokerstaat volop in het vizier en zal proberen er één van de pokerhoofdsteden van Amerika van te maken. De eerste WPT bleek alvast succesvol en trok 393 spelers, goed voor een totale prijzenpot van $1.277.250, of ruim het dubbele van de $500.000 guarantee. Ook alle andere kleinere events die er ondertussen werden georganiseerd, overtroffen allemaal hun guarantee of gehoopte aantal spelers.
De staat Florida heeft met de doorvoering van deze laatste wetten in 2010 een zeer grote maar ook slimme stap voorwaarts gezet. Want naast het geluk van de pokerspelers, wordt ze er uiteraard ook zelf beter van. Waar de staat in 1996 nog $550.000 belastingen ontving van de pokerrooms, is dit bedrag ondertussen opgelopen tot meer dan $12,5 miljoen. Niet slecht, en Florida denkt nog niet aan ophouden.
Democratisch afgevaardigde Joseph Abruzzo plant namelijk al sinds 2010 om van de staat de eerste te maken die online poker legaal aanbiedt. Zijn voorstel dateert van voor Black Friday, maar ook na deze gebeurtenissen bleef Abruzzo strijdvaardig. Momenteel is zijn voorstel blijven hangen in het Congress, maar de onderneming toont wel opnieuw de ambitie aan van Florida om hun staat op de pokerkaart te zetten. Geen domme ambitie, want volgens berekeningen van de Abruzzo zou de legalisering hen jaarlijks $200 miljoen opleveren.
Pokeren in Florida is dus niet alleen legaal en conform met alle pokerregels die je ook in Las Vegas of Los Angeles terugvindt, het biedt ook een unieke ervaring van te spelen in pokerrooms gekoppeld aan bijvoorbeeld een hondenrenbaan waar je nog steeds kan merken hoe een lange weg de staat recent heeft afgelegd. De reacties over de nieuwe rooms zijn alvast positief en naast mooie cijfers, vinden we onder meer op Twitter talloze positieve reacties van grote meneren uit de pokerindustrie die hun complimenten voor de infrastructuur, staf en organisatie niet onder stoelen of banken steken. Een mooie meerwaarde voor poker in Amerika. Reageren op dit artikel? |
||
|
|
|||
