|
STRATEGIE ARTIKELEN
Speciale promoties
Rakeback
|
Voor iedereen die precies wil weten hoe je de exacte kansen kan berekenen van het hitten van je kaart op de turn en/of de river, hier een korte uitleg.
Als je op de flop een aantal outs hebt, moet je voor het berekenen van de kans dat een van die kaarten valt op de turn en/of de river, eerst berekenen wat de kans is dat deze kaart niet valt: Met bijvoorbeeld 9 outs op de flop heb je 9/47 * 100% = 19,95% kans één van deze 9 kaarten valt op de turn. Om te bereken hoe groot de kans is dat één van je outs valt als er nog twéé kaarten komen, bereken je eerst de kans dat geen van je outs valt: Met 9 outs op de flop heb je 38/47 * 37/46 * 100% = 65,03% kans dat de 9 kaarten niet vallen op de turn en de river. Dit betekent dus dat je 35% kans hebt dat deze kaart(en) wel vallen op de turn en/of de river.(NB: je outs kunnen dus ook twee keer vallen en dat is nu dus meeberekend) Voor het berekenen van bijvoorbeeld de kans dat je je set maakt op de flop als je begint met een pocket pair: 48/50 * 47/49 * 46/48 * 100% = 88% kans dat hij niet valt, dus 12% dat je je set (of three of a kind) maakt. Hieronder een handig schema met odds en outs als de flop op tafel ligt. Met flop% wordt bedoeld de kans dat een van je benodigde kaarten valt op de turn en/of de river.
Met softwareprogramma's als Poker Office kun je eenvoudig je eigen spel en dat van je tegenstanders analyseren. Je kunt zelfs een aantal statistieken op de online pokertafel projecteren, zodat je die altijd bij de hand hebt als je speelt. In Poker Office heet dit een Live Tracker.
Zeker als je pas met een live tracker begint dan kan het wel eens onduidelijk zijn welke statistieken je moet gebruiken en waarom. Om die reden staan hieronder een aantal basis-statistieken beschreven, waar je al heel veel profijt uit kunt halen tijdens het spelen, door de basis-fouten van je tegenstanders te ontdekken en vervolgens uit te buiten. Let op: er is in dit artikel geen onderscheid gemaakt tussen full ring en short handed. Dit omdat het meer bedoeld is als voorbeeld en enkel om duidelijk te maken welke statistieken handig zijn om te gebruiken en waarom. Voluntarily Put Money In Pot (VP$IP %) Dit houdt simpel in hoeveel percentage van je handen jij vrijwillig geld in de pot stopt. Dit kan zowel door raisen en callen bepaald worden. Deze statistiek geeft het beste weer hoe loose of tight iemand pre-flop is. Hoe looser hoe beter natuurlijk, omdat hij dan meer zwakke handen speelt. Als je tafels gaat zoeken, moet dit ook een van de belangrijkste redenen zijn om aan een tafel te gaan zitten. Vervolgens kijk je even een paar handen en kijk je wie er het meest loose is. Als je dat ontdekt hebt, ga je uiteraard het liefst links van deze persoon zitten, zodat je gelijk ook al een positioneel voordeel over deze speler hebt. Als iemand rond een percentage van 20 zit is dat vrij normaal. Alles hierboven wordt dus al redelijk loose. Als iemand rond de 40% zit, dan wil je maar al te graag bij hem aan tafel zitten. Pre-Flop Raise (PFR %) Dit is de volgende statistiek waar je naar gaat kijken om te bepalen hoe iemand speelt. Stel je ziet dat iemand een VP$IP% van 40 heeft en daarbij ook een pre-flop raise % van 30 heeft, dan weet je dat deze persoon heel veel marginale handen pre-flop raist. Als jij wel 'volgens het boekje' speelt en rond de 20% zit met je VP$IP-percentage, dan lig je dus alleen al met je handselectie voor op zo'n persoon. Aan de andere kant heb je ook lui die heel weinig pre-flop raisen. Stel iemand speelt 40/5 (VP$IP% en PFR%) dan is je read op deze persoon heel makkelijk. Deze lui heb je het liefst. Waarom? Ze callen heel veel handen en als ze echt een hand hebben dan raisen ze en kun je makkelijk folden. Dit zijn de loose-passive spelers en de lui die het makkelijkst uit te buiten zijn. Je ziet dus al hoe dichter deze percentages bij elkaar liggen hoe moeilijker het is om een read op iemand te krijgen. Iemand die 35/25 speelt, speelt zijn AA net zoals hij 65s speelt en is dus een stuk lastiger om tegen te spelen. Zorg er dus zelf ook voor dat je deze percentages redelijk dicht tegen elkaar aan hebt zitten. Minimaal de helft van je VP$IP% moet geraisd zijn. Dit is minimaal, ik zou zelf adviseren om deze rond de 2/3e te hebben. Aggression Factor (AF) In Poker Office kun je ook kiezen voor 'Aggression Factor total (PF)'. Deze indicator is belangrijk om het verschil te bepalen tussen het pre- en post-flop spel van een tegenstander. Als voorbeeld nemen we weer de loose maniac die 40/30 speelt. Stel hij heeft een AF total index van 1 dan is deze speler pre-flop loose agressive en post-flop simpel weg een calling station. Dit soort spelers kan je dus wat makkelijker in positie post-flop outplayen. Let wel op of hij een calling station is of dat hij ook kan folden. Over het algemeen zijn de lui die pre-flop veel raisen ook spelers die veel callen. De spelers waar je het liefst tegen zit zijn dus spelers die loose/passive pre-flop spelen en post-flop ook nog eens passief zijn. Dit is simpelweg dood geld waar je tegen zit te spelen. Dit zijn spelers die pre-flop callen en folden tegen een raise. Callen ze wel dan folden ze op de flop tegen een continuation bet, tenzij ze echt wat hebben. Tegen spelers die loose/agressive-agressive (35/30/4) zijn speel ik zelf wat passiever en ook alleen m'n tophanden. Een voorbeeld is JJ gewoon op elke straat afcallen (mits het board het toelaat natuurlijk). Niet raisen, omdat je dan een hele grote pot gaat spelen (met toch nog een redelijke marginale hand) tegen een speler die elke willekeurige hand als een bezetene speelt en jij vaak niet weet waar je staat. Door alleen af te callen hou je pot wat kleiner en hou je zijn range ook ontzettend groot, omdat hij vrijwel alles bet en jij dus op zijn range ontzettend voor ligt. Nr of hands Dit spreekt voor zich. Hoe groter dit getal hoe nauwkeuriger je statistieken over een bepaalde speler zijn. Waar je wel op moet letten is dat als je een maand lang op een bepaalde limiet speelt een speler zichzelf ook ontwikkeld kan hebben. Ik heb het wel eens gehad dat ik een aantal weken later tegen eenzelfde speler zat en ik op verkeerde stats af ging omdat hij heel anders aan het spelen was. Om die reden kun je er in Poker Office voor kiezen om twee rijen met stats te laten weergeven op tafel. Eén voor alle handen en één voor de handen die alleen in die sessie gespeeld zijn. Ik hoop dat dit een beetje een richtlijn is hoe je met PokerOffice (en PokerTracker) statistieken om moet gaan en moet interpreteren. Dit is maar een klein gedeelte, maar naar mijn mening wel de basis. Met het gebruik van deze stats kan je al snel de zwaktes van je tegenstander herkennen. Het herkennen van deze zwaktes is stap 1. Stap 2 is het leren hoe je deze zwaktes het best kunt uitbuiten. Ik heb hierboven al een aantal voorbeelden gegeven, maar het uitbuiten van deze zwaktes zal je echt alleen leren door het spelen van handen en vragen te stellen als je tegen een moeilijke beslissing aanloopt. Good luck at the tables!
Zoals je in de review van PokerStove kunt lezen is dat programma ontwikkeld om equity berekeningen mee te maken. Hoe kun je dit nu op je spel toepassen?
In dit artikel lees je een korte uitleg over hoe dit in zijn werk gaat, maar allereerst natuurlijk de vraag: Wat is equity? Equity, of pot equity, is het theoretische aandeel van de pot waar je volgens de percentages recht op hebt. Het simpelste voorbeeld is een pre-flop all-in tussen Als beide spelers all-in gaan voor $100, kan de pot beide kanten opgaan. Hij zal wel meer dan vier keer zo vaak de kant van de azen op geschoven worden, maar dat betekent voor de uitkomst van één enkele hand vrij weinig. Als deze situatie zich bij jou echter een paar duizend keer voordoet, wat in een lange pokercarrière vast wel het geval zal zijn, komt het gemiddelde over de uikomsten van deze identieke confrontaties in de buurt van de hierboven berekende percentages. Stel dat er nog een $1 big blind in het spel zit van een andere speler en er wordt $3 rake gepakt, dan is de pot waar om gestreden wordt dus $198. Van deze pot van $198 zal dus naar de lange termijn gekeken gemiddeld (0.8236 x $198) + (0.0055 x $99) = $163,62 naar de azen gaan en (0.1709 x $198) + (0.0055 x $99) = $34,38 naar de koningen. Dit is hun pot equity, het aandeel van de pot waar ze volgens de statistiek recht op hebben. Omdat de bekende poker-auteur David Sklansky dit concept veelvuldig in zijn boeken behandelt, worden dit ook wel Sklansky dollars genoemd. Dit is dus iets anders dan de verwachtingswaarde, of EV, die rekening houdt met winst- of verliesverwachting van je investering, en niet met de waarde van je investering. Een belangrijk verschil. Ter verduidelijking nog even de verwachtingswaarde in deze situatie: De azen zullen in 82.36% van de gevallen $98 winst hebben en in 17.09% van de gevallen $100 verlies. Degene die de pot wint, betaalt immers de rake. In het zeldzame geval van een split pot zal er alsnog rake worden gepakt en leiden beide spelers dus $1 verlies op de hand. De verwachtingswaarde van de azen in deze hand is daarom (0.8236 x $98) + (0.1709 x -$100) + (0.0055 x -$1) = $63.62 Die van de koningen is (0.1709 x $98) + (0.8236 x -$100) + (0.0055 x -$1) = -$65,62 Afgezien van het rekening houden met de investering van $100 zijn deze twee berekeningen dus vrij één op één, maar het is wel belangrijk om je bewust te zijn van het verschil in concept tussen de twee. Je ziet hier overigens dat de rake een nagenoeg verwaarloosbare invloed heeft op deze berekeningen. Wij hebben het hier voor de volledigheid even bijgezet, maar in de berekeningen van PokerStove wordt hier ook geen rekening mee gehouden, dus adviseren we je om dat ook niet te doen, om het niet onnodig gecompliceerd te maken. Equity berekeningen kun je voor meerdere situaties gebruiken. De simpelste situatie is om te kijken hoe jij het in een all-in situatie doet tegen een bepaalde hand range van je tegenstander. Een hand range, kortweg range, is de verzameling mogelijke handen die je tegenstander in een bepaalde situatie kan hebben. Deze houdt ook rekening met het aantal keren dat een dergelijke combinatie voor kan komen. Een combinatie van twee verschillende kaarten, zoals bijvoorbeeld aas-koning, krijgt in de hand range dus een frequentie van 32 toebedeeld (8 x 4), waar een pocket pair maar 12 mogelijkheden kent (4 x 3). Om dus even snel je gemiddelde kans te berekenen tegen alle mogelijke handen van je tegenstander, rekening houdend met bovengenoemde frequenties, is natuurlijk niet te doen. Daarvoor gebruiken we dus het programma PokerStove. Een voorbeeld uit de praktijk We spelen weer een No Limit Hold’em cashgame met blinds van $0.50/1 (100NL). We zijn net pas aan tafel komen zitten en hebben dus nog geen reads op de spelers. De effectieve stacks van jou en je tegenstander zijn in deze situatie een volle buy-in van $100. Iedereen foldt rond en je tegenstander opent op de cut-off naar $4. Jij re-raist op de button met Jullie gaan heads-up naar de flop: Je tegenstander zet $15, jij raist naar $45, waarop hij all-in gaat met zijn resterende $73. De pot is $158,50 op dit moment: zijn $100, jouw $57, plus de blinds. Je moet hier $43 callen om een pot van $201.50 in totaal te winnen (de rake doen we voor het gemak dus even negeren). Dit betekent dat je minimaal ($43 / $201.50) x 100 = 21.3% equity moet hebben om een call te rechtvaardigen. Om uit te rekenen hoe jouw Als voorbeeld nemen we hier een range die in deze situatie aan een zuinige speler toebedeeld zou zijn. Omdat we onze tegenstander nog niet kennen, is dat wel zo veilig. Gezien de kaarten die bekend zijn bestaat deze uit: pocket azen (3x), pocket koningen (1x), pocket tienen (3x), pocket vieren (3x), aas-koning (6x), We stellen dat onze tegenstander met een hand als koning-vrouw of koning-tien geen pre-flop re-raise zal callen en met handen als pocket vrouwen en pocket boeren op deze flop niet all-in zal gaan. Op deze manier elimineren we die handen uit zijn range, totdat we alleen nog handen overhouden die bij deze speler passen voor deze situatie. Dit is uiteraard slechts een voorbeeld, want er zijn meerdere ranges mogelijk. Dit is erg speler-afhankelijk. Hoe meer je over je tegenstander weet, hoe beter je zijn range kunt inschatten. Is het een habituele bluffer, is hij agressief met zijn draws, of speelt hij alleen maar gemaakte handen op deze manier? Met wat voor soort handen raist hij daar voor de flop? Met wat voor soort handen heb jij hem al eens eerder een re-raise uit positie zien callen? Met welke van die handen zou hij hier voor de drie-bet all-in gaan? Omdat je op deze inschatting je berekening baseert, is het een cruciaal onderdeel van je spel om dit goed te kunnen bepalen. Hier mag je ook best flink wat tijd in steken. De hand discussies hier op het forum zullen je hier goed bij helpen. Als je deze range nu bij PokerStove invoert, kun je berekenen hoe je hand het tegen zijn range gemiddeld zal doen. Uiteraard verandert alles zodra je weet wat je tegenstander exact had, maar totdat de kaarten open gaan kun je vaak niet meer doen dan een dergelijke schatting maken van de mogelijke handen van je tegenstander, die allemaal even realistisch zijn in deze specifieke situatie. Als hij dan even later vrolijk top set koningen open draait, doet dat niet ter zake, want je maakt een lange termijn beslissing tegen de volledige selectie aan mogelijke handen, en niet tegen die ene hand die hij nu op dit specifieke moment heeft, simpelweg om de reden dat je dat niet kunt weten. Poker is een spel van incomplete informatie, waarop je een zo goed mogelijke beslissing moet nemen. Omdat je niet in de kaarten van je tegenstander kunt kijken, weet je nooit zeker wat de beste beslissing is, maar op deze manier vergroot je in ieder geval de kans op een optimale beslissing, die op de lange termijn winstgevend is. Dit is een punt wat je even goed tot jezelf door moet laten dringen. In zijn boek "Ace on the River" gaat Barry Greenstein dieper in op het verschil tussen de perfecte play en de optimale play. Voor geïnteresseerden in dit concept is dit boek zeker een aanrader om te lezen. De equity berekening Om te berekenen hoe jouw hand het op de lange termijn tegen de hand range van je tegenstander doet, komt het programma PokerStove dus uitstekend van pas. Zoals je in de illustratie ziet, hebben we tegen alle mogelijke handen gemiddeld 16.20% kans om te winnen, en daarbij hebben we ook 28.48% kans om de pot te splitten. In totaal is onze equity: 16.20% + 14.24% = 30.44%, wat na een call neerkomt op een pot equity van 0.3044 x $210.50 = $61.34, wat meer is dan de $43 die we moeten bijleggen. Hieruit kunnen we dus concluderen dat een call hier prima te maken is. Dus ook al draait de man pocket koningen open en verlies je de pot, met een dergelijke berekening kun je dus zien dat het dan alsnog een goede call was. Natuurlijk heb je tijdens een hand niet te tijd om deze berekening rustig uit te voeren. En in het casino zien ze je al aankomen met je palmtopje. Toch is het slim om na een sessie een paar cruciale handen nog even op deze manier na te rekenen, om te kijken of je beslissing de juiste was. Als je hier veelvuldig gebruik van maakt, ontwikkel je vanzelf een 'feeling' voor dit soort situaties en kun je er steeds meer op gaan vertrouwen dat je de juiste beslissing neemt, omdat je inmiddels vertrouwd bent geraakt met de cijfers. We hopen dat na het lezen van dit artikel het concept van hand ranges en equity duidelijk is geworden en dat je er al snel op een winstgevende manier gebruik van kunt gaan maken. Voor vragen kun je hier natuurlijk altijd terecht op het forum. Zoals gezegd zijn er meerdere situaties te bedenken waarbij je PokerStove kunt gebruiken. Zo ook bijvoorbeeld bij het kiezen van een ideale lijn voor een inzetpatroon. Hier zal in een volgend artikel verder op ingegaan worden. 1. Inleiding Het is dus niet zo dat adjusten betekent dat je af moet wijken van je `normale spel.' Je normale spel moet er juist op gericht zijn om je constant aan te passen op elke situatie waarin jij je bevind. Als je merkt dat je opeens heel veel handen OOP gaat check-raisen met air, omdat je niet weet hoe je je opponent moet bespelen, ben je niet goed bezig. Als je een play maakt zal dit altijd met een achterliggende reden en gedachte moeten zijn. Terugspelen uit frustratie, tilt of ongeduld is een recept voor het verliezen van buyins en het starten van downswings (die overigens niet bestaan). Ok, je kan vanuit metagame oogpunten besluiten af te wijken en in sommige gevallen niet gaan voor ev maximalisatie in een bepaalde situatie, maar dat valt buiten de scope van deze tekst. Tegen calling stations adjust je ook, door bijvoorbeeld minder te bluffen en meer te valuebetten, omdat je op deze manier het meeste value uit je handen haalt. Tegen wat betere, nadenkende spelers werkt het iets anders. In dit artikel zal ik een aantal manieren aandragen waarop je je kan aanpassen tegen verschillende soorten regulars, en daarmee een impuls kan geven aan je winrate. Besef echter wel dat de enige manier om dit succesvol te kunnen doen voornamelijk ligt aan je eigen motivatie, discipline en consistentie in je spel. Voordat we beginnen met het hoofdgedeelte van dit artikel zal ik eerst kort een aantal afkortingen en belangrijke statistieken de revue laten passeren. In de rest van de tekst zullen deze afkortingen vaker gebruikt worden, dus als je een afkorting niet kent, kun je deze in onderstaande lijst terugzoeken. Als je het begrip achter een afkorting niet kent ben je hoogstwaarschijnlijk nog niet toe aan de concepten die er besproken zullen worden. De statistieken worden kort behandeld om aan te geven wat de cijfers betekenen en op welke manier deze worden genoteerd. Daarnaast zijn er op dit moment een aantal statistieken beschikbaar die cruciaal zijn bij het adjusten aan regulars. De stats die in dit artikel gebruikt worden zijn gebaseerd op statistieken uit het software programma Holdem Manager, maar zijn ook beschikbaar via andere second generation programma's zoals Poker Tracker 3. 1.1 Afkortingen en begrippen
Hét belangrijkste aspect van winnend poker spelen heeft eigenlijk niks met poker te maken. Alles staat of valt namelijk met bankroll management (BRM). BRM is het alles omvattende concept van het gezond houden van je bankroll. Dus met andere woorden, zorgen dat je geldbuffer dusdanig groot is dat je de swings van het spel aan kunt. BRM is een vaardigheid die heel veel discipline vereist en waar iedereen mee te maken krijgt. Maar wees niet ongerust, het is ook een vaardigheid die je jezelf aan kunt leren. Iedereen heeft BRM nodig, omdat het anders simpelweg niet mogelijk is om succesvol te zijn en belangrijker: te blijven. Iedereen kan op een zieke heater gaan en winnen, maar blijven winnen is maar voor een kleine groep spelers weggelegd.
BRM begint met het bijhouden van een eerlijke boekhouding. Houd van iedere sessie bij hoeveel je wint/verliest, zodat je aan het eind van de maand weet wat je bottom line is. Poker is een spel met een grote variantie. Dus iedere keer dat je een winnende sessie speelt, betekent dit niet dat je dat aan het eind van de maand ook echt wat overhoudt. Je kunt wel op een dag $1.000 winnen, maar als je de tien dagen daarna elke dag $100 verliest, ben je op het eind van de rit alsnog break even. Het is dus zaak dat je een degelijke en eerlijke boekhouding aanhoudt, zodat je over een langere periode conclusies aan je resultaten kan gaan verbinden. Nadat het lukt om een eerlijke boekhouding te beginnen en bij te houden (en dat is moeilijk, weet ik uit eigen ervaring), kun je je spel gaan aanpassen aan je bankroll. De eerste vraag die je moet stellen is: “Waarom speel ik, en met welke middelen?”. Ben je een recreatieve speler met een bankroll van $50 dan is het niet nodig om een strikt BRM te voeren, terwijl het wel van groot belang is als je een (semi)-pro bent met een belangrijk deel van zijn inkomsten voortkomend uit poker. Wat uit mijn persoonlijke ervaring blijkt, is dat het goed werkt om een boven- en ondergrens te hebben voor een bepaalde limiet. Deze bandbreedte zal dus voor de recreatieve speler lager zijn dan voor de (semi)-pro. Dit volgende schema heb ik aangehouden:
Hier moeten jullie als het goed is wel even zoet mee zijn. Zoals jullie zien nemen de bankroll-eisen naarmate de stakes hoger worden ook flink toe. Zo is voor een $10NL-speler een bankroll van 10 buy-ins voldoende, terwijl een $200NL-speler ten minste 40 buy-ins achter de hand moet hebben. Dit is wel heel erg streng, maar hierdoor is het risico om broke te gaan bijna niet aanwezig. De reden hiervoor is tweeledig: Ten eerste is het namelijk zo dat de games naarmate je in stakes omhoog gaat steeds agressiever worden. Dit betekent dat je edge kleiner wordt en de variantie groter. Ten tweede ben ik in mijn geval het spel steeds serieuzer gaan nemen. Hierdoor vond ik ook dat ik een strenger BRM moest voeren om mijzelf op de hogere stakes te kunnen handhaven. Dit alles zijn natuurlijk richtlijnen, iedereen moet voor zichzelf bekijken wat voor BRM het beste bij hem past. Je moet pas omhoog gaan in limieten als je zelf het idee hebt dat je spel op een dusdanig niveau zit dat je het aankunt. Als je vindt dat je nog niet goed genoeg bent en onzeker bent of je het wel aankunt, moet je er niet aan beginnen. Waarom zou je immers omhoog gaan naar een limiet waar je niet comfortabel zit, terwijl je de huidige limiet wel verslaat. Dat is totaal geen schande, het is pas een schande als je niet achter je spel staat en in een game zit waarbij je jezelf afvraagt waarom je er zit. Verder ben ik een groot voorstander van “shots nemen” en “donkhunten” op hogere limieten. Voor mijn gevoel helpt dit de transitie van een limiet naar een hogere limiet te vergemakkelijken. Met shots nemen bedoel ik af en toe als je veel gewonnen hebt en goed runt/speelt eens een sessie op een hogere limiet spelen. Donkhunten is precies zoals de term doet vermoeden, jagen op donks. Ben je goed aan het spelen, en zie je een donk op een hogere limiet zitten? Dan kan het helemaal geen kwaad om daar ook aan tafel te gaan zitten. Als je dit incidenteel doet leer je alvast omgaan met de hogere bedragen en de spelers op die limiet, zonder veel risico te lopen. Op deze manier verloopt het omhoog gaan veel soepeler. Een ander heel belangrijk punt van BRM is het omlaag gaan in limieten als even alles tegenzit. Omdat in poker de variantie zo groot is, is het een zekerheid dat er een tijd zal komen dat echt niets lukt. Dat je alleen maar verliest en verliest. Deze periodes zijn het moeilijkste aspect van poker. Als je een goed BRM aanhoudt en je blijft in deze periodes goed en gedisciplineerd spelen, is er niets aan de hand. Maar als je het gevoel hebt dat je niet goed speelt of je verliest je vertrouwen in je spel, is het een verstandige zet om (tijdelijk) een limiet naar beneden te gaan. Nogmaals, dit is totaal geen schande!! Iedereen krijgt te maken met dit soort periodes, en de beste spelers hebben dan door dat het verstandig is om een limiet naar beneden te gaan. Dit is verstandig, omdat je enerzijds de lagere limiet veel makkelijker verslaat, en anderzijds het vertrouwen in je spel terug kunt winnen. Een ander motief om een limiet terug te gaan is als je bankroll in gevaar komt. Stel je speelt $100NL met een bankroll van $2.300. Het is hier niet ongewoon om zes buy-ins te verliezen, dat overkomt namelijk iedereen. Maar dat betekent wel dat je dan een bankroll van $1.700 overhoudt. Dan kan het verstandig zijn om tijdelijk terug naar de $50NL te gaan om je bankroll terug op te bouwen en het vertrouwen in je spel te herwinnen. Zodra je dan weer het gevoel hebt dat je er klaar voor bent, kun je weer omhoog naar de $100NL. Zo ga je verantwoord om met je spel en je bankroll, en als dit soort situaties achter de rug zijn ben ik er van overtuigd dat je er een betere speler door geworden bent. Met dit artikel hoop ik jullie een handvat gegeven te hebben voor goed bankroll management. BRM is voor iedereen anders, maar wel van groot belang. Als jullie de richtlijnen en tips uit dit artikel onthouden en er zelf invulling aan geven ben ik er van overtuigd dat jullie succes gaan hebben. Het succes van een pokerspeler staat of valt immers met hoe goed hij in staat is zijn bankroll vitaal te houden. BRM vereist veel tijd en discipline, maar dat betaalt zich op de lange termijn zeker uit. RobinN
In dit artikel wil ik de nadruk leggen op het belang van tafelselectie en stoelselectie. Omdat een pokerspeler succesvol wil zijn en steeds hogere limieten wil spelen, zal dit steeds belangrijker worden. Dit komt omdat iedere keer als een speler omhoog gaat, hij betere tegenstanders tegen gaat komen. Je edge wordt dus heel snel veel kleiner. Iets wat heel belangrijk is om een goede winrate te behouden, is een correcte tafelselectie.
Tafelselectie Tafelselectie houdt in dat je niet zomaar aan een willekeurige tafel gaat zitten, maar eerst goed observeert. Hierbij horen vragen als: Wie zitten er aan tafel? Zitten er shortstacks? (Dit is vaak een indicatie van slechte spelers.) Zitten er goede regulars? En de belangrijkste vraag is hier natuurlijk: “Is het voor mij +EV om aan deze tafel te gaan zitten?” Als het antwoord op de laatste vraag positief is kan (moet) je gaan zitten, als het antwoord negatief is kan je beter een andere tafel opzoeken. Je wil namelijk niet aan een tafel zitten met verschillende goede regulars, die deze game ook goed verslaan, want dan ben je feitelijk gewoon geld aan het rondschuiven zonder grote edge, maar je betaalt wel rake. Er zijn verschillende manieren waarop je tafelselectie kunt toepassen. Ten eerste moet je altijd kijken wie er aan tafel zit. Zie je bijvoorbeeld een of twee ~50bb stacks zitten (bb = big blinds), dan kun je er eigenlijk al wel vanuit gaan dat het een goede tafel is. Iedereen weet immers dat met 100bb inkopen het meest +EV is. Dat die spelers er niet voor kiezen om voor 100bb in te kopen of om te reloaden, ligt het voor de hand dat ze niet heel goed zijn. Verder kijk ik ook altijd of ik bekende namen zie. Bekend kan zowel positief als negatief zijn. Een speler die bij jou bekend is, kan dat zijn omdat hij zo ongelooflijk slecht is dat je hem niet vergeet, of een paar notities bij hebt gemaakt, of omdat het een regular is waar je veel mee samen speelt. Als je een tafel ziet met een paar goede regulars aan tafel, is het vaak niet verstandig om erbij te gaan zitten. Het kan wel zo zijn dat jij voor je gevoel iets beter bent, maar er zijn betere spots te vinden dan te spelen tegen regulars. Poker is simpel: jij verdient geld als je tegenstanders fouten maken. Dus zoek gewoon de slechtste spelers op. Een andere goede manier om snel een tafel te selecteren is door gebruik te maken van de statistieken in de lobby. In de lobby vind je vaak de statistieken ‘% players per flop’, ‘average pot size’ en ‘hands/hour’. Players per flop Dit geeft je informatie over het gemiddelde percentage spelers per flop. Hier kun je dus uit afleiden of de tafel relatief tight of loose is. Omdat slechte spelers vaak té loose spelen is de richtlijn hier: hoe hoger deze statistiek hoe beter. Average pot size Deze statistiek vermeldt hoe groot de gemiddelde pot aan tafel is. Als deze statistiek hoog is, betekent het dus dat dit een agressieve tafel is met relatief veel raisen, re-raisen en all-ins. Dit is niet per definitie slecht, omdat een tafel met een hoog percentage spelers per flop en een hoge gemiddelde potgrootte vaak de beste tafels zijn om bij aan te schuiven. Dit komt doordat slechtere spelers vaker slechte beslissingen nemen. Omdat ze slechte beslissingen nemen, wil je dat er meer geld in de pot zit, omdat je dan meer verdient. Hands/hour Dit is het gemiddelde aantal handen per uur wat er aan die tafel gespeeld wordt. Aan deze statistiek hecht ik persoonlijk niet zoveel waarde, omdat het heel snel verandert, maar logischerwijs is meer altijd beter, want meer handen per uur betekent voor een winnende speler automatisch ook meer winst per uur. Stoelselectie Je positie aan tafel is erg belangrijk. Over het algemeen gezien wil je de spelers met full stacks (100bb+) rechts van je en de spelers met kleine stacks links van je. Een ideale tafel zou er zo uit kunnen zien:
Dit is een goede tafel om verschillende redenen. Zoals je ziet zitten er een paar medium stacks van ~50-75bb, en een fish met 200bb. Je ziet ook een regular zitten, maar je hebt direct positie op hem. Direct positie is een voordeel, omdat hij zich nu wel koest moet houden en je veel minder makkelijk kan outplayen. Dat een donk positioneel voordeel heeft op jou is maar een klein nadeel (of in sommige gevallen zelfs een voordeel). Dit kleine nadeel in positie compenseer jij met een veel betere starthanden-selectie en je post-flop skills. Maar wat nu als je een tijdje zit te spelen, en de tafel verandert dusdanig dat hij er nu zo uitziet:
De tafel is nu in zoverre veranderd, dat het niet meer loont om te blijven zitten. Zoals je ziet is de fish met de grote stack weg, en is er ook een donk weg. Daarvoor in de plaats zijn een redelijke speler en een goede regular gekomen. Er is nu nog maar een speler over waarvoor je aan tafel zou kunnen blijven zitten, en hij heeft nog maar 15 blinds in zijn stack. Je kunt nu dus beter opstaan en een betere tafel op gaan zoeken, deze tafel is opgedroogd. Omdat het bijna nooit voorkomt dat je met alleen maar donks aan tafel zit, bestaat er nogal wat discussie over welke positie je aan tafel wil. Wil je de donks rechts en de regulars links, of andersom. Hierbij maak ik zelf onderscheid tussen de verschillende donks. Zo wil ik over-agressieve donks links van me hebben zitten en passieve donks rechts. Dit heeft te maken met de mate van agressie. De over-agressieve donks wil ik links van me hebben zitten, om hen zo de kans te geven hun geld weg te bluffen, terwijl het tegenovergestelde juist waar is voor de passieve donks. Die spelen namelijk veel check/call waardoor je het betten zelf zult moeten doen. Over het algemeen heb ik goede regulars het liefst aan mijn rechterkant, omdat ze dan minder kwaad kunnen. Ook heb je op regulars vaak betere reads, omdat je veel met ze samen speelt. Deze zijn als je positie hebt veel makkelijker te exploiten. Mocht het voorkomen dat je een regular links van je hebt, is er ook niks aan de hand, want hij zal vast doorhebben dat jij een goede speler bent, waardoor hij respect heeft voor je spel. Tegen regulars kan ik jullie tot slot het advies geven: speel gewoon je eigen spel dan komt het wel goed. RobinN Basisstrategie voor Limit Texas Hold'em
Verreweg het populairste pokerspel vandaag de dag is Limit Texas Hold'em. Mocht je ergens een casino binnenlopen en je ziet een tafel waaraan poker gespeeld wordt, dan is de kans bijzonder groot dat er Limit Texas Hold'em gespeeld wordt. Tegenwoordig wordt deze variant door iedereen Limit Hold'em genoemd. Basisstrategie voor Limit Texas Hold'em
Van links naar rechts geeft binnen de groep een aflopende sterkte aan. Dit onderscheid is echter niet zo ontzettend belangrijk.
Tot slot is het nog nodig het concept te begrijpen dat sommige handen goed spelen tegen veel spelers en sommige handen beter spelen tegen weinig spelers.
Basisstrategie voor Limit Texas Hold'em
3 - Uitleg van de starthanden In early position kun je de handen in de groepen 1 t/m 4 spelen. Als je aan een loose/passive tafel zit kan je ook de handen in groep 5 spelen. Als er iemand rechts van je al geraised heeft dan kan je alleen de handen in groep 1 en 2 spelen. Over het algemeen raise je in deze positie met AA, KK, QQ, JJ, AK en AQ. Met een handen als AKs, AQs, AJs en KQs kan je zowel callen als raisen. Het is bijvoorbeeld niet erg om af en toe te callen met AKs. Als je raist duw je tegenstanders de pot uit, terwijl dit een hand is die juist goed speelt tegen veel tegenstanders. Met een niet suited AK is beter is om minder tegenstanders te hebben. Als er rechts van je al geraised is kan je met AA en KK in ieder geval reraisen. Mocht er links van je nog geraised worden dan gooi je de hand (uit groep 1 /tm 4) eigenlijk nooit meer weg, maar call je de extra bet nog. Is er echter links van je geraised en gereraised dan call je de twee bets meestal alleen met de handen uit groep 1 en 2. In middle position kunnen handen uit de groepen 1 t/m 5 gespeeld worden. Als de game loose/passive is kan je ook handen uit groep 6 spelen. Is er echter rechts van je al geraised dan call je alleen met handen uit groep 1, 2 en 3. Je kan reraisen met AA, KK en AK. Met AKs kan je ook hier weer callen of raisen. Als je in middle position zit en rechts van je heeft iedereen gefold dan kan je raisen met handen uit de groepen 1 t/m 3. In late position kan je als er rechts van je niet is geraised eigenlijk alle handen uit de groepen 1 t/m 8 spelen. Je kan, als er rechts van je callers zijn, raisen met de handen uit de groepen 1 t/m 3 en soms ook handen uit groep 4. Als iedereen rechts van je gefold heeft dan kan je met alle handen waar je normaal mee zou callen, nu ook raisen. Dit is beter dan een call in deze situatie, omdat je met een raise kunt bewerkstelligen dat iedereen achter je fold (de blinds dus, of de button en de blinds) waardoor je de blinde inzetten wint zonder dat er een flop op tafel komt. Dat je in deze positie dus vaker kan raisen heeft ook een goede invloed op de onvoorspelbaarheid van je spel. Om een raise rechts van je te callen heb je in deze positie echter ook nog een sterke starthand nodig. Dit is echter ook afhankelijk van hoeveel spelers de raise nog meer hebben gecalled. Wordt er in eerste positie geraised en 5 spelers callen de raise, dan kan je met 76s ook prima callen. Dezelfde hand dient echter gefold te worden als niemand de raise callt. De reden dat je in het eerste geval wel callt en in het tweede geval niet is dat de pot in het eerste geval veel groter is. De kans dat je de winnende hand gaat maken is niet groot, dus er moet een groter financieel voordeel tegenover staan. Overigens is de pot in dit geval niet alleen voor de flop groter, maar vallen er na de flop ook meer bets te verdienen. In de kleine blind kan je voor een halve bet de flop zien als er niet is geraised. Je kan nu dus voor die halve bet in ieder geval de starthanden uit alle groepen spelen. Als er echter geraised is, kan je beter alleen met de handen uit groep een en twee callen. De rest van de hand heb je de slechts mogelijke positie, waardoor het moeilijk is om goede beslissingen te nemen. In de grote blind zie je sowieso de flop als er niet is geraised. Als er wel is geraised kan je met veel handen nog een bet callen. Hier geldt ook, hoe groter de pot, des te meer handen je kunt callen. Handen die niet in een groep vallen moeten echter over het algemeen niet gespeeld worden. Ook hier is de positie voor de rest van de hand erg slecht. Bovenstaande zal je een globaal beeld geven over de handen die gespeeld kunnen worden. Op het eerste gezicht lijkt dit misschien vrij ingewikkeld en moeilijk te onthouden. Als je een tijdje speelt, zul je echter merken dat beslissingen voor de flop in Limit Hold'em nooit echt moeilijk zijn. In Hold'em for Advanced Players van David Sklansky en Mason Malmuth wordt het een en ander een stuk uitgebreider behandeld. Wij raden je dan ook aan om dit boek aan te schaffen, omdat het verreweg het beste boek over Limit Hold'em is. Wie de materie die in dit boek beschreven staat goed beheerst en kan toepassen, kan zichzelf als een expert beschouwen. Nog een opmerking: als je op internet speelt, kan je een tafel zoeken die aan bepaalde gunstige voorwaarden voldoet. Je kan dus altijd aan gelijksoortige tafels spelen, hoewel je tegen duizenden verschillende tegenstanders speelt. Dit heeft als voordeel dat je met een zeer starre speelstijl toch gemakkelijk geld kan verdienen. In een casino wordt altijd onder wisselende omstandigheden gespeeld, en vaak tegen dezelfde tegenstanders. Hier is het dus meer van belang om je spel aan te passen en om zelf onvoorspelbaar te blijven. Nu we de starthanden en dus de eerste biedronde behandeld hebben, kunnen we verder gaan met de tweede biedronde, het spel op de flop.
Basisstrategie voor Limit Texas Hold'em
4 - De Flop Er liggen nu drie kaarten op tafel, samen met de twee kaarten die je in de hand hebt beschik je nu over 5 kaarten van de in totaal 7 kaarten. Het grootste gedeelte van de hand die je kan gaan maken is nu dus bekend. Bij het zien van de flop heb je dus over het algemeen al een zeer goed beeld van hoe de hand zich verder ontwikkelt. Zo zal het geregeld voorkomen dat je hand de flop volkomen 'mist', en zul je, als je met een bet van een tegenstander geconfronteerd wordt, de hand folden. Ook zal het geregeld voorkomen dat je een potentieel sterke hand flopt, en je besluit om door te gaan naar de volgende kaart. Het is niet onze bedoeling om hier een te uitgebreide uiteenzetting te geven. We zullen hier eerst door middel van een aantal voorbeelden aangeven met wat voor situaties je geconfronteerd kan worden op de flop. Allereerst een aantal voorbeelden van flops waar je niks mee kan: Je hebt 87 van ruiten in de hand en op de flop komt AQT (T=tien) zonder ruiten. Het zal je duidelijk zijn dat hier niet veel mee te beginnen valt. Je hebt geen paar, er liggen hoge kaarten die veel gespeeld worden, je hebt geen draw. Kortom een dramatische flop waarbij alleen een fold op z'n plaats is. Je hebt 33 en op de flop komt AK9. Met een klein paartje in de hand hoop je altijd een set (three of a kind) te floppen. Met drie 'overcards' op tafel is de kans bijzonder klein dat het paartje drieën de sterkste hand is. Dit zijn natuurlijk bijzonder eenvoudige situaties aan een pokertafel. Je mist de flop en foldt. Het zal je echter verbazen hoeveel spelers er zijn die met nagenoeg niks toch nog even doorgaan om een volgende kaart te zien. Dit soort mensen gooien hun geld letterlijk weg! Nu een aantal voorbeelden van een goede flop: Je hebt AA en de flop komt ATT. Je hebt nu dus een full house azen-tienen. Deze kan alleen verslagen worden door iemand die TT in de hand heeft. Dit soort situaties komen weinig voor. Je hebt nu een extreem sterke hand, toch is dit geen ideale flop. Je zult in deze situatie namelijk alleen geld verdienen als iemand anders een tien in de hand heeft (of eventueel de enige overgebleven aas). Hoewel er dus totaal geen gevaar dreigt, is dit over het algemeen niet een situatie die veel geld oplevert. Je hebt 66 en de flop komt AK6. Je hebt nu een set (set = trips = three of a kind) geflopt. Mocht er nu geraised zijn voor de flop door iemand die waarschijnlijk AK in de hand heeft, dan kan je behoorlijk wat actie verwachten van een tegenstander die maar 4 kaarten heeft waarmee hij je nu kan verslaan. Ook in het geval dat iemand slechts een paar azen heeft gemaakt kan je nog veel actie verwachten. Er zijn weinig mensen die een paar azen zullen folden. Je hebt 87 van ruiten en de flop komt Q65 waarbij 6 en 5 van ruiten. Dit is een situatie waarbij je nog geen hand gemaakt hebt, maar waarbij er wel een extreem sterke draw ligt. Met een vier en een negen maak je een straat en met elke ruiten maak je een flush. Er zijn nu dus 15 kaarten waarmee je een sterke hand kan maken. Kijk maar: er zijn nog negen ruitens over (13-4 = 9) en er zijn 4 negens over en 4 vieren. Dit is in totaal 8 kaarten. We hebben echter de ruiten negen en de ruiten vier al meegerekend bij de kaarten die een flush opleveren, dus rekenen we 8-2 = 6. In totaal gaat het nu dus om 9+6=15 kaarten die je een sterke hand opleveren. Overigens maak je met de ruiten vier en de ruiten negen een straight flush, een hand die in deze situatie niet meer te verslaan is. Dit is dus een voorbeeld van een extreem goede draw. Deze 15 kaarten die ervoor zorgen dat er een sterke hand gemaakt wordt, noemen we 'outs' Als je tegenstander nu op de flop een betere hand heeft dan heb je nu dus 15 outs. Als er op de flop 15 outs zijn, dan levert dat mee twee kaarten te gaan een kans van meer dan 54% op om de hand te maken. Dit is een statistisch gegeven. Het is vrij eenvoudig uit te rekenen, dat is echter niet van belang hier. Mocht er overigens in deze situatie een flush gemaakt worden, dan is dit alleen de sterkst mogelijke hand als er een ruiten vier of ruiten negen komt. Bij een andere ruiten kan een tegenstander een sterkere flush gemaakt hebben. Hier mag je overigens niet al te bang voor te zijn, dit soort situaties komen vaker niet dan wel voor. Je hebt KT van schoppen en de flop komt A87 met A en 8 van schoppen. Dit is een situatie waarin je de nut flush draw hebt. Je hebt 4 schoppen, dus als er nog een schoppen op tafel komt heb je de hoogste flush, de 'nut flush'. Dit is overigens niet zo als de schoppen 7 op tafel komt, dan kan namelijk iemand een full house gemaakt hebben. Dit is een standaard situatie aan de pokertafel. Je hebt in deze situatie negen outs (de overige negen schoppens) om de flush te maken. Met negen outs heb je met 2 kaarten te gaan een kans van 35% om de hand te maken. Vooralsnog laten we het even bij deze voorbeelden. Eerst gaan we een ander onderdeel toelichten. Namelijk odds en outs. Een groot deel van de beslissingen die je aan de pokertafel maakt worden ingegeven door de hoeveelheid geld die in de pot zit. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||