|
|
Verslag Unibet Open Algarve 2009: deel 1
Het verhaal begint dinsdagnacht om 03:15. Na een paar uur gecrasht te hebben ben ik klaar voor actie! Snel naar de halte van de airport express. Complexion staat me reeds op te wachten. We worden lastiggevallen door een agressieve bedelaar. Even overwegen we om hem een jaapke te laten doen voor geld maar het is nog iets te vroeg voor zulke grapjes. Complexion heeft zijn bed nog niet gezien en is duidelijk goed in de wind. No worries, ik heb wel meer zatte buddies tot in een vliegtuig gekregen. Hij is waar hij moet zijn en dat is het belangrijkste.
Zatte Complexion en mottige Pukemonster om 04.00 in een bus. Je moet er wat voorover hebben.
In Zaventem meeten we met Nick. Jefke laat weten dat hij iets later zal zijn. Complexion en ik maken ons eerste propbet van de dag. “Is Jefke ne japer of niet?” We hebben hem nog nooit gezien dus dat wordt spannend. Ik ga voor de japer, Joris gaat voor normaal. Niet de meest objectieve propbet ooit maar wel een coole.
Tijdens de vlucht doen we enkele propbets en flipkes. Als we landen in Faro ben ik er 65 down.. Zelfs Complexion wint zijn flips van mij.
Enige propbet die ik win is die over Jefke. Na een paar uur opgetrokken te hebben met deze dude zijn er niet veel woorden nodig om te bevestigen dat we er hetzelfde over denken. Joris zegt: “Moest ik u nie nog geld?” Hehe, coole bet!
In de luchthaven van Faro worden we opgewacht door een vriendelijke Portugees met een dikke auto om ons naar het hotel te brengen. Leuke attentie van Unibet. Was wel priceless geweest moest er op z’n bordje “wasuphomiez” gestaan hebben..
Aangekomen in het hotel crashen we een uurtje om daarna wat te acclimatiseren. Het is warm en de zon schijnt. Zo hoort het!
Complexion en Jefke spelen nog een side-event in het casino. Ze hebben hier echte oldskool videopoker !!!!! Na 5 minuten haal ik een royal flush binnen.. Portugal rules!
‘s Avonds drinken we nog iets in de bar. Daarna nog iets in de kamer. Unibet had nog een kleine attentie voorzien voor Complexion. Alles loopt uit de hand. Zatte mensen, roomservice, scheve foto’s.. Een unibet Open zoals het hoort !
Bubbletijd in de Algarve
|

Door Peter Dalhuijsen
Op de tweede speeldag van de Unibet Open Algarve loopt het al voorbij de avond. Buiten maakt de kille zeebries korte metten met de zomerse ambities van de spelers die al uit het toernooi liggen en dwingt ze terug naar binnen het casino in, waar de toernooiklok even is stilgezet. Er wordt weer een tafel opgebroken. De teller van het aantal overgebleven spelers staat op 54. Er moeten nog negen spelers afvallen en dan zullen de overgebleven pokeraars worden beloond voor twee lange dagen hard werken. Toeschouwers en pers verzamelen zich rond de tafels om elk moment van deze spannende toernooifase mee te kunnen maken. Iedereen wil zien wie het gaan redden, en wie zal alsnog in het zicht van de haven tenonder gaan. Het is bubbletijd.
 Stijn van der Meersschaut
In het midden van de zaal zitten Stijn van der Meersschaut en Ilja Vandenbroeck bij elkaar aan tafel. Als er niets geks gebeurt zal Stijn het wel halen. Hij heeft ongeveer 80.000 chips voor zich staan. Dat is genoeg. Links van hem zitten twee spelers met veel chips, die de afwachtende houding van veel spelers misbruiken om in deze fase veel chips te vergaren met agressief spel. Als Stijn in de pot zal stappen, kan hij rekenen op veel weerstand. De beste keuze is om eerst te wachten tot het prijzengeld bereikt is, en daarna pas risico's gaan nemen. Dat hoeft hopelijk niet lang meer te duren.
 Ilja Vandenbroeck
Nog 51 spelers. Ilja heeft minder chips dan Stijn, slechts 40.000. Hij is één van de spelers die vol onder druk gezet wordt door de spelers met veel fiches, rechts van hem. Zal hij in deze fase nog risico durven nemen, of zal hij ook wachten? Het antwoord volgt al snel. Ilja is all-in gegaan tegen een speler die minder chips heeft dan hij, maar als hij deze pot verliest, dan resteren er slechts nog een paar kruimels. De kaarten gaan open. Pocket vrouwen voor Ilja. Aas-koning suited voor zijn tegenstander. De belangrijkste coinflip van het toernooi. De camera's snellen toe om het vast te leggen, de bloggers staan klaar met hun notepads, in het publiek zien we een paar dozijn nekken steeds langer worden en ook de dealer draagt bij aan het drama door de community-kaarten tergend langzaam om te draaien. Na de turn heeft zijn tegenstander nog steeds geen paar gemaakt, dus het komt aan op de laatste kaart. Beide spelers houden hun adem in en smeken stilzwijgend om een gunstige river. Het is de ruiten negen. Applaus klinkt voor de onfortuinlijke Portugees, terwijl Ilja opgelucht ademhaalt. Hij verdubbelt zijn stack in deze cruciale pot en ook hij weet nu dat hij het prijzengeld gaat halen.
 Matthias de Meulder
In de hoek van de zaal wordt een tafel gedeeld door Matthias de Meulder en Yves van Lent. Matthias zit goed, met meer dan 85.000 chips, maar Yves zit in de problemen. Hij heeft nog slechts zeven big blinds, iets meer dan 20.000, en elke hand wordt dat minder. De spanning is van zijn gezicht af te lezen. Nog 48 spelers over. Er moeten er nog drie uit. Er vindt weer een all-in plaats, dit keer bij hem aan tafel. Yves zit op de eerste rij en ziet twee zessen verslagen worden door pocket boeren. Nog 47 spelers over en de toernooidirecteur kondigt aan dat er vanaf nu 'hand for hand' zal worden gespeeld. De spelers met de grote stacks schakelen nog een tandje bij en raisen en re-raisen bij elke kans die ze krijgen. De kleine stacks kunnen niets doen dan wachten en hopen op het verlossende woord: "all-in and call!"
 Yves van Lent
Drie rijen dik staan toeschouwers en media om tafel 17 heen. Een agressieve Finse speler is er tegenaan gelopen en is gecalld door een Fransman met pocket koningen. Zijn tien-negen suited heeft een berg te beklimmen. Yves staat op van tafel en probeert de actie te zien, terwijl hij bidt voor tienen en negens. Een negen op de flop geeft hoop. De tien op de turn veroorzaakt een bulderend lawaai, als geluiden van vreugde en teleurstelling uit het publiek elkaar proberen te overstemmen. Nog één speler te gaan. Het duurt lang.
Yves resteert nog slechts vier blinds. Hij kan nog wachten en zich verzekeren van €2.232, maar hij kiest er tot verbazing van velen toch voor om all-in te gaan met aas-tien. Yves is niet bang. Gelukkig gooien zijn tegenstanders allemaal hun handen af en terwijl Yves zijn chips nog aan het stapelen is, sprint iedereen al naar tafel 19, waar al snel bekend wordt dat drie spelers tegen elkaar all-in zijn. Eén speler had te lang gewacht en moest al verplicht all-in op zijn small blind. Meer restte hem niet. Twee spelers callen de openingsraise, in de hoop de uitschakeling te verzekeren. Het hangt in de lucht: dit wordt de hand. Yves snelt naar de tafel toe, maar kan ondanks zijn lengte niets zien. Voor hem staan mensen op stoelen, maar dat kan Yves beter: hij gaat op een aangrenzende pokertafel staan om de actie te volgen. De flop brengt een aas, een tien en een vier. De big blind gaat all-in en krijgt tot ieders verbazing een call. De kaarten gaan open: aas-zes tegen aas-koning. De all-in speler op de small blind staat er slecht voor met zijn vrouw-vier. Op de turn valt een desastreuze zes en na een vijf op de river betekent dat dat er twee spelers zijn uitgeschakeld. Het prijzengeld is bereikt. Opluchting vult de zaal, begeleid door een daverend applaus. De Portugeze bubble-boy moet het doen met troostende woorden, maar daar koopt hij helaas niets voor. Yves kan ermee lachen. Als hij terugkeert bij zijn tafel ontvangt hij de felicitaties van zijn medespelers. Iedereen is een winnaar.
 Yves wil het zien
De volgende hand is Yves al all-in, nadat een speler voor hem geraisd heeft. Yves staat er goed voor met zijn aas-vrouw, want zijn tegenstander heeft slechts aas-twee. Toch is er niets zeker in poker, zo ondervindt hij ook deze hand. Nadat er twee vieren en een zes op de flop komen, valt er een twee op de turn. Yves zoekt een zes of een vrouw om te overleven, maar die valt niet. Zijn tegenstander biedt sportief zijn excuses aan, maar dat verandert weinig aan de uitschakeling. Yves eindigt vandaag als 44e. Het wrange gevoel wordt snel weggenomen door de toernooidirecteur, die hem meeneemt om zijn prijzengeld op te gaan halen.
Als ik hem even later buiten aanspreek om hem te feliciteren, zit hij al ontspannen aan het pils. Terugkijkend op het toernooi kan hij ook alleen maar tevreden zijn. Hij speelt nog geen anderhalf jaar poker en om dan nu al zo diep te komen, in een groot toernooi als de Unibet Open, dat is zeker iets om met een goed gevoel aan terug te denken. "Ik heb goed gespeeld, goede reads gehad..." Yves valt even stil en denkt ongetwijfeld aan wat er had kunnen gebeuren als zijn aas-vrouw was blijven staan. Niet meer aan denken, Yves. Het hoort erbij. That's poker.
Binnen zijn de drie anderen nog steeds aan het strijden om de hoofdprijs van €151.749. Nu iedereen al verzekerd is van prijzengeld, worden er door veel spelers risico's genomen om chips te vergaren, om in goede positie naar de finale te gaan morgen. De spelers vliegen er nu in rap tempo uit en helaas halen ook de jongens het niet, omdat ze alledrie al snel tegen een betere hand aanlopen.
Ilja kan met zijn pocket boeren niet winnen van pocket azen en even later loopt Matthias met zijn aas-drie tegen pocket vrouwen aan. De troostprijs bedraagt ook voor hen slechts €2.232. Stijn redt het nog tot de laatste drie tafels, maar krijgt dan zijn pocket tienen all-in tegen pocket boeren. Ook hier blijft de beste hand staan, waarna ook hij naar de kassa kan om zijn €3.719 op te halen.
Het zit erop. Binnen wordt er nog lang doorgespeeld en pas om half vier 's nachts is de finale tafel bekend, maar onze vier prijswinnaars maken het niet meer mee. Ze laten het casino voor wat het is. In de disco club om de hoek is er zoals elke avond een feest, waar de mannen gezamelijk naartoe gaan om hun prijzengeld nuttig te besteden en te klinken op een mooi toernooi. Op naar Londen.
|

|